Töre Hanım Şiirleri - Şair Töre Hanım

​Bir eşikti geçilen, geri dönülmesi imkansız olan,
Ne bir fırtına koptu o an, ne de yer yerinden oynadı.
Her şey büyük bir sessizliğin ortasında durdu,
Ve o gün öyle bir hayal kırıklığına uğradım ki,
Göğsümün sol yanında yıllardır çarpan o hiç uyumamış yer,

​Gözlerimden sızan bu sağanak,
Sıradan bir kederin dökülüşü değil;
Özlemin ta kendisi bu, damla damla içime işleyen.
Eskimiş, soğuk ve kırık yanlarım var benim,
Kimsenin uğramadığı, tozlu raflar gibi...

Mürekkebe falan inanmıyor artık,
Doğrudan kendi kanıyla imzalıyor sayfaları.
Çünkü biliyor;
Bazı gidişler mürekkeple temize çekilmeyecek kadar kapkara.
O, odanın en karanlık köşesinde,
Sırtında bir hançer gibi taşıyor o son bakışı.

​Öyle birdenbire, bir çırpıda
Yakıp yıkmam köprüleri ben...
Alevler sarmaz bir gecede aradaki mesafeyi,
Gürültüyle çökmez aramızdaki o köprü.
Ben, gidişleri bile zamana yayanlardanım.

​Toprak ağır, toprak kapkara,
Ve sen, o mühürlü tahta kutuyu bıraktın derine.

Ellerindeki çamuru silkerken dedin ki:
"Kimse bahsetmesin bana artık o kelimeden."

​Zaman avuçlarımdan kayıp giden ince bir kum gibi,
Ne rüzgârı durdurabiliyorum artık pencere kenarlarında,
Ne de içimde durmadan yankılanan o eski, yorgun saat sesini.
Günün ilk ışıkları sessizce odaya sızarken anlıyorum yalnızlığın rengini;
Dile kolay, geçen onca seneden sonra içimde tek bir düğüm kaldı çözülmeyen,

​Saatlerin kadranında biriken o gri toz,
ve içimde gitgide devleşen o eski, o yorgun sessizlik...
Sensizliğin son demindeyim şimdi.
Hani bir yaprak düşer ya toprağa hışırtısız,
tam o düşüşün eşiğinde,

​Ne bir gölgem kalsın ardında, ne bir izim,
Kurusun pınarım, ağlamasın gözüm.
Eğer bir kez daha sana dönerse yüzüm,
Sana muhtaç olan ellerim kırılsın.
​

Sonsuz Yankı: Bir Aşk Güzellemesi
​(Erkek):
Gözlerinde başladı benim miladım,
Bir kentin gürültüsünden kaçıp sana sığındım.
Avuçlarında unutulmuş bir çocukluk masalı,
Ve sesinde dinlendiğim o en kuytu limandım.

​Eyy yâr...
Zamanın parmak uçlarından süzülen o ince sızı,
Bir hayâle dem vurmak gibiydi seni düşünmek.
Dışarıda ayazın kestiği, sokakların sustuğu soğuk bir günde,
Sadece senin karşında oturup,