Sana söylemiştim, geç kalma diye,
Zaman akıp giderken avuçlarımızdan.
Değerini bilmediğin o her saniye,
Şimdi bir uçurum gibi duruyor aramızda.
Gönül kapımı çalsan da artık nafile,
Sen kendi dünyanda kör ve sağırdın.
Düşürdün beni dile, bitmez çileye,
Unutma, beni bu sessizliğe sen çağırdın.
Varlığımı görmezden geldiğin o günler bitti,
Gözlerindeki o perdeden sızamadım bir türlü.
Sonunda anladın ama iş işten geçti,
Yokluğuma sarılırsın artık benim yerime.
Şimdi dilediğin kadar ağla ardımdan,
Dilediğin kadar an adımı çaresizce.
Geriye sadece pişmanlıklar kaldı o sevdadan,
Bir de tek başına kaldığın o upuzun gece.
Madem çok istedin bu sessiz vedaı,
Madem geç fark ettin bendeki yerini;
Al, sevebilirsen sev şimdi,
Sırf senin için artık atmayan kalbimi...
Kayıt Tarihi : 30.05.2026 11:01:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!