30 yıllık bir boşluk.
Gizlediğim Bir Derdim Var anlamaz onlar
Abarttığımı söyler kime sorsam
Tanımazlar seni cahillikleri ondan
Aşkı bilen insan zaten bunu anlar
Öfkeliyim sana, kırgınım
Delirdiğimi düşünüyorlar, karşımdasın;
Benden başka gören yokmuş, aşkım da sır.
Eridiğimi görüp sormuyorlar: "Halin nasıl?"
Sevmeyi biliyorsun da, ben neden yalnızım?
Seninkisi sevmek değil, başka bir şey;
Nasılsın bugün, ben iyi değilim
Hafızam bulanık, kaybettim netliğimi
Göremiyorum buradan, kim doldurdu yerimi
Dönmek istersen, henüz geç değil
Bir yıldızın peşindeyim, vuslatım kesin değil.
Zaman bir ilaç derler, yaralarımı sarmadı.
Bu kalp senden başkasıyla, yeniden hiç atmadı.
Geceler sırdaş oldu, sabahlarım olmadı.
Yokluğun bir zindan gibi, aklım firar etmedi.
Masum bir rüyaydı, kabusa döndürdüğün.
En başında anlamalıydım bu aşk gereksiz.
Çok düşündüm, bende neyi sevebilirsin?
Güvenmediğim ilişkinin sonuçları belirsiz,
En acıyı tattırdı, çekip gitti şerefsiz.
Yalanlarını dinlemekten sağır oldu kulaklarım,
5 senedir tek bir satır yazmadım,
Öldüğünde kırdım kalemi.
Şimdi ne anlatayım?
Kırık kalp nasıl düzelebilir?
Toprağını gözyaşımla suladım,
Zihnimde 1 Dakikalık Saygı Duruşu
Bu halim, kafamda yankılanan sesinden;
Bilmiyorum, aklımı kaçırdım kesin ben.
Kime ne anlatayım? Bırak "deli" desinler,
Aklım başıma gelip seni unutmak istemesinde...
Şimdi buraya uzun cümleler kursam,
Yine kendimi anlatmaktan yorulacağım.
Mesele aşk değil aslında,
Mesele, kendi içimde sığınacak bir oda olmaması.
Işıklar söndüğünde odaya dolan o sessizlik,
O anlarda, içimdeki kalabalıkla tek başıma kalıyorum.
Saatler durmuş gibi,
camda ayın yorgun yüzü asılı.
Sabah olmuyor,
çünkü içim karanlığa satılık.
Sokaklar sessiz,
Unuttum kendimi bir rüyada gibiyim
Zaman geçiyor ama bana değmiyor.
Herkes bir yere yetişiyor sanki,
Ben hâlâ aynı yerde bekliyorum.
İçimde derin bir sessizlik hâkim,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!