Aşkı buldum tam şuanda
İstesende bırakmam
Göz göze geldiğimiz anda
İste, sende bırakma
Aşkı sana anlatamam, yaşatabilirim
Sessizliğe büründü aklım, yorgunum;
Seni çekip çıkarmalıyım içimden bir yol bulup.
Sensizliğe doydum artık, bu hasretlik son bulur;
Ayrılıyor yolumuz, bu son veda mektubu.
İliklerime kadar işlemiş bu yolculuk, yok sonu;
Gitmeyi kafaya koymuşsa, fayda etmez dur demesi.
Kursakta kaldı yaşayamadık, bitti gençlik hevesi.
Sanki, dünya üzerime kilitlenmiş dev kafesim.
Kesildi gidişinle beraber şehrin kirli nefesi.
Tavrın o kadar soğuk ki gören der bu umursamaz.
Neşelen sende artık dert ortağım, yoldaşım.
Anlattıklarım sende kalsın, içinde bir sır taşı.
Bu gece yine uykumdan sıçrayarak uyandım.
Son zamanlarda, özlem ataklarım sıklaşır.
İpler koptu zihnimde, mantığım çoktan firari.
İçimde bir umut kalsın ona dokunma.
Mutluluğun esamesi bana okunmaz.
Pastamıza bir mum daha diktim.
On yıl oldu sensizlik, kutluyorum gururla.
Bu kadar bekletilmez insan, insaf.
Söylediğin yalanlar boyunu aştı, bilesin.
Gelmeyeceksen söz verme, yakışmaz dile kir.
Benim de bir gururum vardı; nitekim,
Ayaklar altında, perişan, yerle bir.
Susuyorum, sanma ki cevabım yok,
Sana anlatacağım bir şey kalmadı,
Tükettim kelimeleri, yokluğuna adadım.
Sayfalarca dil döktüm, hiç birisi ulaşmadı mı? İstemsizce yazıyorum, gözlerim kan çanağı.
Yaktığım sigaranın dumanı da dağıldı.
Sevdanın yükü sandığımdan ağırmış.
Bir kapı kapanır, bir duvar çekilir öne,
Sanırsın ki her menzil dönmüştür düne.
Boşluğa düşer adım, kararsızdır yine,
Oysa her yol bir adımla başlar görünmeye.
En çetin yokuşların bir inişi vardır,
Öyle çok bekledim ki seni,
Masamda yarım kalmış soğuk bir çay.
Dolapta unutulmuş küflü bir peynir.
Kış günü sokaktaki bir evsiz gibi.
Ve hiç bitmedi o kış sanki.
Bu döngüye hep tutsak dilim,
sana seni anlatır aptal gibi
Kendini dinlemek cesaret ister,
bu yüzden belki bulamadım seni.
Meftun gönlüm aşkına erir,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!