Son Tövbe Şiiri - Töre Hanım

Hakkım Sana Helal Değil
​Gözlerimin feri sönene kadar bekledim seni,
Ömrümü bir mendil gibi yollarına serdim de geçtin.
Ben seni, varlığındaki o huzura sığınıp bir ev bilmiştim;
Meğer ben bir saray değil, bir enkaza emek vermişim.
Şimdi bu sessiz evde, hıçkırıklarım duvarlara çarpıp dönüyor,
Sana biriktirdiğim ne varsa, bugün birer birer ölüyor.
​Kursağımda Kalan Hayaller
​Sana olan sevdamı ekmek gibi, su gibi kutsal saymıştım,
Gençliğimi, güzelliğimi senin o ruhsuz boşluğuna harcamadım mı?
Ben "biz" demekten yorulmazken, sen "ben"liğine hapsoldun,
En çok huzura muhtaç olduğumda, sen bana en büyük keder oldun.
Geceleri yastığa başımı koyduğumda ettiğim o dualar,
Şimdi boğazımda düğümlenen buz gibi birer siteme dönüştü.
​Emeğim helal değil: Seni adam etmek için kendi ruhumdan verdiğim her parçaya...
​Gözyaşım helal değil: Yastıklara gömdüğüm, kimseler duymasın diye yuttuğum o hıçkırıklara...
​Gençliğim helal değil: Senin için tükettiğim, bir daha geri gelmeyecek olan o güzelim yıllara...
​Mahşere Kalan Hesap
​Gidişin değil canımı yakan, beni böyle enkaz altında bırakışın.
Huzur bulduğum o kolların, şimdi celladım oluşu...
Sana öyle inanmıştım ki, Tanrı’dan sonraki tek sığınağımdın;
Şimdi hangi duaya el açsam, senin bıraktığın yara kanıyor.
Sana giden yollar kırılsın, seni anan diller kurusun;
Benim içimde kopardığın bu kıyametin hesabını kim verecek?
​Dilerim ki; kurduğun her hayal, benim gözyaşımda boğulsun.
Bastığın her toprak, sana benim gibi vefasız çıksın.
Ben seni helalim bilip, haramdan sakınır gibi sakındım da;
Sen beni bir kenara, eski bir eşya gibi fırlatıp attın.
​
​Artık ne adını anacak mecalim var, ne de yüzüne bakacak gururum.
İçimdeki o huzur dolu kadını sen katlettin,
Şimdi o kadının kanı, senin geçtiğin her sokaktadır.
Sesim kısılana kadar haykırsam da gökyüzüne,
Yüreğimdeki bu sızı mahşere dek dinmeyecek.
​Gidiyorsun ya... arkana bakma, çünkü orada bıraktığın artık ben değilim;
Sadece senin ellerinle öldürdüğün bir ömrün gölgesi...
Şu göğüs kafesimde çırpınan son nefesime kadar,
Döktüğüm her damla yaşın, çektiğim her hasretin hatırına;
Hakkım sana helal değil, mahşerde iki elim yakandadır!