Kaç bahar geçti
Limanlar arasında
mekik dokuyan gemiler gibi
biri gidip bir diğeri gelmekte yılların
Hasret yüklü bir gemiyle
sanki okyanus aşırı bir sefere
Sebebini bilip benden,
Yâr ayrılıp, gider oldu.
Yürekten de sevilirdik.
Bir şey buna neden oldu.
Mum gibiydik yana yana.
Sevda yıldızı doğdu, güzel günler yakında.
Mutluluğun tek adı var feleğin çarkında.
Bütün hüzünler, gamlar lime lime bölünsün.
Tüm elemler, kederler maziye hep gömülsün.
Gel gönül kadehinden yâr aşkı içelim biz.
Naftalin kokulu şiirler okurum,
Güneş sarısı sayfalardan.
Şiirlerle sarmaş dolaş olmuşum;
Dizelerle arkadaş olmuşum.
Hasret kurumuş bir güldür,
Aşkınla çarpar nârin yüreğim
Bir kere olsun seni göreyim
Dinmiyor sana olan hasretim
Târifsiz duygular içindeyim
Mangal külü bırakıp, ormanları yakarız.
Zeytin yağı misali, hep de üste çıkarız.
Her önüne gelene, birer de kulp takarız.
Azıtıp, şımarmayın,az ötede ölüm var...
Kafayla göz yarmayın,az ötede ölüm var...
Güneş doğmasa ne çıkar?
Senin parıl parıl parıldayan o gözlerin var ya
Yağmurlar yağmasa ne çıkar?
Senin gönlüme yağan o sevgi sağnakların var ya
Rüzgârlar esmese ne çıkar?
Senin bir deniz meltemi gibi o nefesin var ya
Neden terk edip gittin sanki?
Başkasını bulamadın ki.
Benimleyken olduğu kadar,
Gönlünde hiç huzur olmaz ki.
Sürekli seni özlüyorum.
Ne zaman ki bir şâir
ölüme yenik düşse
peynir ekmek gibi satılır
kitapları sağlığında
hiç olmadığı kadar
Bir tür ölüsevicilik de
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!