Ömrümün en güzel çağı, hep senle sürüp gitsin
Başka hiçbir şey istemem, şu üç günlük dünyâda
Kimseye vermem seni ben, yalnız bana âitsin
Olmak isterim hep senle, tılsımlı bir rüyâda
Hayâtın anlamısın yâr, sensiz bomboş bu âlem
Seni sırf kalbime değil dağa taşa yazdım
Sen baharların en güzeli bense bir yazdım
Belki bir gün gider de gelmezsin diye bir an
Çöllerden çöllere savrulup yâr öleyazdım
(9 Ekim 2006/ İstanbul)
Rabbimizin kesin bir emridir ölüm
Ahirettedir her zaman benim gözüm
Dünyaya aldanma der son sözüm
Ölmeden önce ölmektir tek çözüm
(1 Mayıs 2006/ İstanbul)
Seven, sevdiğinden asla olmaz şikâyetçi
şâyet olursa, onun adı seven olmaz
Gerçek sevdâ, hiç solmaz yıllar boyunca
eğer solarsa, onun adı sevdâ olmaz.
Gerçek sevgili fedâkârdır her zaman
fedâkârlık yoksa, onun adı yâr olmaz
Onun yaşı daha on dokuzdu
Henüz yaşam yolunun başındaydı
Bir gün bisikletle işe gidiyordu
Elim bir kaza sonucunda can verdi
Organlarıyla tam dört kişiye can verdi
Ah güzelim orman yeşili gözlerin bir içim su
Sardı içimi bir yudumda bitiririm korkusu
O yüzden yeşil gözlerine bakakaldım doğrusu
(18 Eylül 2006/ İstanbul)
Buğdaylar dikilmiş sapsarı saçlar
Ufka doğru bakar dimdik yamaçlar
Bir çeşme kükrer de aslanlar gibi
Dolup dolup taşar suyla bakraçlar
Fatma'sı Ayşe'si çeşme başında
Seviyor, sevmiyor
Seviyor,sevmiyor
Seviyor, sevmiyor
Papatya falı diyor ki
o seni sevmiyor
Acaba beni hep sevdiğini
Papatyam, lavantam, manolyam.
Bahârım, sabâhım, canımsın.
Menekşem, uzanmış bu kollar,
O nârin belinden de sarsın.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!