Zaman geçti hiç durmadan günbegün;
Külünden kıvılcım çıkar her dünün.
Açılmış çiçekler bahardan beri;
Olur sanki her bir günüm bir düğün.
Günbegün, akmakta sevdâ ırmağı;
Kıvrılıp geçmektedir her bir dağı.
Gökyüzünden düştü aşk yağmurları;
Başlamıştır gönlümün sevdâ çağı.
Sevilmişsin yürekten, en derinden;
Derilmişsin bahârın güllerinden.
Som altından güneş doğmuş, ufuktan;
Hiç iz kalmaz bugün, güz yellerinden.
Kalpten, çile, hicrân taşıyor her sene sensiz;
Sînemde elemler, acılar diz dize sensiz.
Bin dert ile gündüz gece dolmuş ve de taşmış
Issız bir ilim şimdi, bu bağrım yine sensiz.
Geri ver sen sevgilisini.
İstemez başka birisini.
Dinle dertli gönlün derdini.
Geri ver sevgilisini İstanbul sokakları.
Bayırsız dağ olur mu?
İlim oku, ilimsiz kalma
At ilim okunu nice muhtaç gönüllere
Kimseyi ilimsiz bırakma
(28 Aralık 2005/ İstanbul)
İmralı'da yatan câni mi câni bir adam
Olması gerekirdi sonu hazin bir idâm
(4 Kasım 2005/ İstanbul)
Şehvet, insan kapanındaki
lezzetli mi lezzetli bir peynirdir
aç gözlü insanları yakalamakta kullanılan
Bu tuzağı kuran da şeytanın ta kendisidir
tüm insanlığı kendisine düşman belleyen
Eğer farenin düştüğü acıklı duruma
Sevgili Peygamberimiz
Ne güzel de söylemiş
Cennet anaların
Ayağı altındadır diye
Bunu dinleyen kim
Birtakım insan müsveddeleri
Nice yağmurlar, nice karlar yağdı
Hasretin bu gönlümde bir dağdı
Zaman ruhuma kederleri sağdı
Sevdân içime atılmış ipekten ağdı
(22 Temmuz 2006/ Ören-Balıkesir)
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!