Günbegün, akmakta sevdâ ırmağı;
Kıvrılıp geçmektedir her bir dağı.
Gökyüzünden düştü aşk yağmurları;
Başlamıştır gönlümün sevdâ çağı.
Sevilmişsin yürekten, en derinden;
Derilmişsin bahârın güllerinden.
Som altından güneş doğmuş, ufuktan;
Hiç iz kalmaz bugün, güz yellerinden.
Kalpten, çile, hicrân taşıyor her sene sensiz;
Sînemde elemler, acılar diz dize sensiz.
Bin dert ile gündüz gece dolmuş ve de taşmış
Issız bir ilim şimdi, bu bağrım yine sensiz.
Ey insanoğlu! yaptığınla sevinme,ettiğinle gerinme
Ulu dağlarla yücelik yarışına girip,kendinle övünme
Senden büyük ALLAH vardır,onun sözü hep haktır
Büyüklenerek ona karşı gelene,cehennem müstehaktır
Silinmez aşkın var yâr şu gönlümde.
Ne seni ne beni avutamadım.
Yaşım aktı nehir gibi gizlice.
Mazimdeki seni unutamadım.
Başkasına sen yer açtın kalbinde.
Ey ahali! Duyduk duymadık demeyin de dinleyin.
Sildim onu gönül defterimden bunu böyle bilin.
Onun yeri yerin yedi kat altından daha derin.
O, önde gidenlerindendir yaşayan ölülerin.
Sildim onu gönül defterimden bunu böyle bilin.
O mehtaplı bakışların
gönlümdeki aksiyle an be an parıldar
O aşka banan sözlerin
ruhumda akan sular gibi hep çağıldar
İçimde sevgiler yârim
ağaçlardaki yapraklar gibi kımıldar
Yâr deyince bütün dağları yarmalı.
Yâri sevgiyle, şefkatle sarmalı.
Yârin gönlünü sevdayla doldurup,
Merhamet harcıyla bol bol karmalı.
Kaç bahar geçti
Limanlar arasında
mekik dokuyan gemiler gibi
biri gidip bir diğeri gelmekte yılların
Hasret yüklü bir gemiyle
sanki okyanus aşırı bir sefere
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!