Ben hiçbir sorunun cevabı değilim.
Sen ,
Arka bahçemdeki kaç çiçeğin katilisin, bir bilsen.
Köklerimde ,hala ellerinin izi duruyor.
Dallarımda, yarım kalmış bir gökyüzü.
Olurda kaf dağından inersen bir gün,
Sana, yağmurların ne anlama geldiğini anlatırım.
Hangi dilde yağdığını.
Her yağdığında ,adını fısıldadığını.
Sen,
Bu şehre geç gelen sevdamsın.
Ateşlerin çatırdayan külleri eşlik eder bana.
Kafamın içindeki, bilinmeyen denklemler.
Aslında, günleri unutan ben değilim
Sorun zamanlardaymış oysa.
Bir balıkçının tezgahında unutulan ,midye kabukları gibi.
Bir kalem, bir defter ,ve de bir demlik çaydır benim tüm deliliğim.
Sen,
Dört mevsim gibi gelen sevdasın.
Ömrümü vermediğim baharlarımı tüketen.
Hangi çiçeğe dokunsam şimdi,
Avuçlarımda biraz sen,biraz yokluğun soluyor.
Olurda sessizliğin içinden geçersen bir gün,
Ben hiçbir acının tesellisi değilim
Cem Ercan
Kayıt Tarihi : 20.10.2026 00:25:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!