Elleri arasında,
Buruşturup attığı kağıda akıttı gözlerini.
Kalktı;
İki bardak kahve içti gecenin üstüne .
Dibi koyu,dibi zehir zemberek acı kahve.
Masumdu.
Güneşin yabani aydınlığında,
Bir tomurcuk kadar,
Suskundu.
Aldı başını gitti,
Kara yanığa bulaştırdı sevdasını.
Bütün organlarını,bir ateş gecesinde harcadı.
Bir anne çığlığı gibi sözleri derinlerde kaldı.
O;
Kendi yalnızlığında
Yorgundu…
Cem Ercan
Kayıt Tarihi : 3.11.2026 00:19:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!