“Dönülmez akşamın ufkundayım”
Ne güzel söylüyor müzeyyen şimdi.
Önümde çift damıtım,
Yeşil etiketli sırdaşım.
Kan çanağı gözlerimde,
Kocaman bir gemi gibiyim.
Belki, bir titanik içi kaynayan.
Belki, bir mavna duvarları pas tutan.
Sense, rotası şaşmayan bir orkinos gibisin kadınım.
Karmaşık bir isim tamlaması gibi
Ben hiçbir sorunun cevabı değilim.
Sen ,
Arka bahçemdeki kaç çiçeğin katilisin, bir bilsen.
Köklerimde ,hala ellerinin izi duruyor.
Dallarımda, yarım kalmış bir gökyüzü.
Yıl iki bin yirmi beş.
Yaş kaydımsa elli beş;
Bu gözler neler gördü oysa.
Ömrüm ise,terazi eksildikçe ağırlaşmış bir ateş.
Mülkün temeli falan değil adalet;
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!