Siyah beyaz bir şehrin ay ışığında,
Hatıra olup kalbin kırıklarına sızıyorsun.
Hayalinin ayar tutmayan rutin bozukluğunda, Medcezirlerle gönül kıyıma meydan okuyorsun.
Üç kere öpüp başıma koyuyorum resmini,
Külfetleri sırtlanıp suretini nimet sayıyorum.
Aklımda yitiyor, kalbimde doğuyorsun,
En çok da kendime kızıyor, kendime susuyorum.
.
Kayıt Tarihi : 10.09.2026 17:13:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!