Son Selam Şiiri - Mehmet Alper 2

Kader; umutların idamlık ipini çeker.
Kim demiş geçmez diye? Elbet geçer.
Aciz avuçlarım şahit ettiğim duaya.
Önce niyet geçer, sonra samimiyet,
Ve sonra biraz gam, biraz kahır;
Deler geçer...

Bugün de böyle olsun; aynı göğe bakalım.
Farklı dilekte olsak da aynı gemide yol alalım.
Pespaye hayatta kör topal rehber enâniyet.
Ağıtlar hengâmın hengâmesinde sağır.
Meşakkatin reva; boş ver beni, sana devayım.

Uğruna belaya nazır yüreğim;
Ne olur tut!
Kalbimde yar, sırtımda yaralar, cebimde umut.

Kalbinden öpüyorum, ellerinle silemezsin.

Bir kapanmaz yarasın gönlümde;
Andıkça acıyorum, dilimde hep acı yorum.

Anlaşamayız biliyorum; bir kez olsun gel,
Beraber yıldızlara ulaşalım.

Aşina olsa gözlerimiz simalarımıza,
Hiç konuşmamış, ama tanışıyor gibi...

Sen bilmesen, âşık olsam yeniden sana,
Ve mahvetmesek bu defa; aşkı içime gömsem.

Gözlerimizle konuşup son kez;
Selamlaşalım.