Sırrı- Sevda Şiiri - Süleyman Özgüven

Sırr-ı Sevda
Gözlerinin sükûtunda kayboldu bütün dünyam,
Sen benim uyanmak istemediğim o en güzel hülyam.
Gönül tezgahımda ilmek ilmek dokuduğum nakışsın,
Karanlık dehlizime ansızın doğan o mukaddes ışıksın.
Ey benim ruh-u revanım, ey kalbimin sultanı,
Senden gayrısına meyil etmek, incitir bu canı.
Kokun sinmiş bir kere ömrümün her bir köşesine,
Esir düşmüşüm hitabına, o kadife sesine.
Varsın geçsin mevsimler, varsın gelsin o amansız hazan,
Sensin bu yorgun kalbe aşkı, o mukaddes sırrı yazan.
Aşkının şarabıyla deryalarda kalmışım mest-i müdam,
Sen yoksan bu dünyada, inan nefes almak bile haram...