Ahmet Süreyya Durna Şiirleri

131

ŞİİR


9

TAKİPÇİ

Ahmet Süreyya DURNA
1954 Doğumlu olan gazeteci-şair Ahmet Süreyya DURNA; Kahramanmaraş’ın Afşin ilçesine bağlı Nadır köyünde dünyaya geldi. İlkokul, orta, lise ve imam hatip lisesinden sonra yüksek öğrenimini tamamladı.
İki dönem, bir siyasi partinin İskenderun ilçe başkanlığını yaptı. Uzun süre Akdeniz Bölgesi Basın Ajansı olarak çalıştı. Bazı gazetelerde belgesel araştırmalarının yanında, kültürel makaleleri yayınlandı. İç ve dış gezileriyle ilgili yazılar kaleme aldı, röportajlar aktardı. Daha sonra belirli aralıklar ...

Ahmet Süreyya Durna

Anadolu aşkı ateştir bende,
İsli ocaklarda yanar tüterim.
Emânet sayılan bu ruh bedende,
Nasıl bulunduysa, öyle yiterim.
***
Hüzün seansında ilk akşamların,

Devamını Oku
Ahmet Süreyya Durna

İnsana yaraşır denk muamele,
Ok atana çiçek atılmaz gardaş.
Dinamit koyanlar kutsal temele,
Alkış yağmuruna tutulmaz gardaş.
***
Binme kalleş süvarinin atına,

Devamını Oku
Ahmet Süreyya Durna

Gül gibi solmakta hayatın rengi,
Düşüyor ömürden hergün bir yaprak.
Ölümle bitiyor yaşama cengi,
Bir mıknatıs gibi çekiyor toprak! .

Devamını Oku
Ahmet Süreyya Durna

Şol âlem-i bekâ’ya göçtüğün günden beri;
Gülşen’e çevirdiğin,çöller huzursuz şimdi.
Ey âlemlere rahmet,ey ufuk Peygamberi;
Bülbüller figandadır,güller huzursuz şimdi..
Şol âlem-i bekâ’ya göçtüğün günden beri! .
***

Devamını Oku
Ahmet Süreyya Durna

Doğarken özgür doğmuşum anamdan,
Fakat daha sonra nedense;
Almışlar elimden özgürlüğümü!
Yok mu aranızda, yok mu çözecek?
Canlar ey!
Kahrolası bu sihirli düğümü.

Devamını Oku
Ahmet Süreyya Durna

Gecelerin yoğun sessizliğinde,
Göz yaşım suluyor uykularımı.
İp oldum eğrildim zaman iğinde,
Kabuslar bölüyor uykularımı.
***
Başımı yastığa koyduğum anda,

Devamını Oku
Ahmet Süreyya Durna

9 kişilik bir izleyici grubu,
Bir meczup katılınca 10'a yükselmiş.
Ayılana limon,bayılana gül şurubu,
Derken; amuda kalkanlar,sona yükselmiş.

Devamını Oku
Ahmet Süreyya Durna

Rahmetli Dedem derdi ki, 'bak oğlum! '
Şu gördüğün mertek,şu hezan var ya! .
Şu karşıki dağın ağaçlarıydı.
Gönül atlasımı ilk çizen varya! .
-Ninemi göstererek;
Şu koca karının mor saçlarıydı! .

Devamını Oku