Ahmet Süreyya Durna Şiirleri

131

ŞİİR


9

TAKİPÇİ

Ahmet Süreyya Durna

Sadık arkadaşım samimi dostum,
Dert ve düşüncemi yazan kalemim! .
Seninle avundum.seninle sustum;
Fikir haritamı çizen kalemim! .

Devamını Oku
Ahmet Süreyya Durna

İnsaf: Bir ihtiyaçtır yaşayan her insana,
Soluduğumuz hava,içtiğimiz su gibi.
İnsanlığın,müşterek yaşam tapusu gibi,
İlâhî referanstır; haktan,hukuktan yana,
İnsaf: Bir ihtiyaçtır yaşayan her insana.
***

Devamını Oku
Ahmet Süreyya Durna

Zey köyünde Zeynep adlı bir kıza
Vurulduğum noktadayım şu anda
Otuz beş yıl olmuş daha dün gibi
Sarıldığım noktadayım şu anda
***
Yolunu beklerdim soku taşında

Devamını Oku
Ahmet Süreyya Durna

Onlar;
Mutlak adâletin öncüleriydi,
Kurucularıydı medeniyetin yeryüzünde.
Emânetçi olduklarına inanarak,
Mülk Allah’ın derlerdi.
***

Devamını Oku
Ahmet Süreyya Durna

Yapraklar dökülende heyhat! Güz mevsiminde,
Gözlerin ufuklara mıhlandığı zeminde.
Ölümle pençeleşen hastanın son deminde,
Şakağından süzülen boncuk boncuk teriyim;
Ben hüzün şairiyim,ben hüzün şairiyim.
***

Devamını Oku
Ahmet Süreyya Durna

Dostu kim,düşmanı kim? .
İnsan,anlar düşünce! .
Fikir öldü nitekim;
Yozlaşınca,düşünce! .

Devamını Oku
Ahmet Süreyya Durna

Kıvılcımlar savruluyordu gökyüzüne,
Çatırdıyordu merteği,damların.
Sevincine diyecek yoktu kızıl alevlerin
Ve akşamların...
Zira herşey kendilerinin;
Yılan öpücüğünden geçiyordu,adeta! .

Devamını Oku
Ahmet Süreyya Durna

Mümkün değil,su yokuşa akacak sanmayın.
Gün gelir Balık kavağa çıkacak sanmayın.
'Dağ yerinden oynar' deseler,bir ihtimal;
Fakat huylu,huyunu bırakacak sanmayın! .

Devamını Oku