Arafta Kaldı Sevdamız

ARAFTA KALDI SEVDAMIZ

Ben senden vazgeçmek istemiyorum da,
Artık kavuşacak gibi de değiliz.
Arafta kaldı bizim sevdamız,
Ne benim gidesim var,
Ne de senin gelesin…

Bir yanım hâlâ seni bekliyor,
Bir yanım “artık dönme” diyor.
Kalbim senden kopamıyor,
Gururum sana varamıyor.
İkimizin arasında
Söylenmemiş sözler büyüyor.

Ne tamamen bitti diyebiliyoruz,
Ne yeniden başlayabiliyoruz.
Aynı gökyüzüne bakıp da
Birbirimizden habersiz yaşıyoruz.
Sen bende yarım kalmış bir cümle,
Ben sende tamamlanmamış bir hikâyeyim.

Ben senden vazgeçmek istemiyorum,
Ama sana gelmeye de gücüm yok artık.
Senin de gidesin yok belli,
Ama kalmaya cesaretin yok.
İşte böyle,
Ne sen benden kopabiliyorsun,
Ne ben seni unutabiliyorum.

Arafta kaldı bizim sevdamız…
Bir adım atsam sana varacağım,
Bir adım geri çekilsem
Ömrümce seni arayacağım.
Belki de en acısı bu:
Biz birbirimizi hâlâ seviyoruz,
Ama birbirimize kavuşacak
Bir yol bulamıyoruz.