Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Artık bana yol göründü, adım adım yürüyorum,
Gündüz geceye büründü, defterimi dürüyorum,
Bir şey yapmama gerek yok, her şey su gibi akmakta,
Hedefe doğru yüründü, gidenleri görüyorum.

Tünelin ucunda ışık, yürüdükçe büyümekte,

Toprağa tohum atmışsın atmamışsın ne farkeder
İyi bilki toprağa ne atmışsan toprakta o biter
Sünnetullahı duymamış olabilirsin ama duy
İhlasla çalışmalısın geriye kalansa kader

Yaşamassan nasıl savunursun tüm fikirlerini

Sen gündüzsün benim gece,
Sen şiirsin benim hece,
Varsa benim bir tek suçum,
Seni sevmektir sadece,

Bu gördüğüm son Pazar,
Herkes kendini yazar,
Zaman elinde kazma,
Habire mezar kazar.

Kam kı werdı vaneno,....Her kim önde okuyor,
Wanı vaneyış rındo,.......Diyorlar okumak güzel,
Bı nameyi Rebbı ma,......Rabbimizin adıyla,
Vaneyış daha rındo........Okumak daha güzel..(ZAZACA) ...İNSANİ

Avcılar av peşindeler,
Hazırlanmakta kafesler,
Ay ışığını beklerken,
Ele geçti eldivenler,

Saza baktım saz değil,
Naza baktım naz değil,
Yürekteki haz değil,

Var git dedim işine,
Aldanmam gülüşüne.

Muhtemel bir depremde, Marmara bölgesinde,
Bilim insanlarının, facia dillerinde,
En az elli bin konut, yerle bir olacakmış,
Elli bin çarpı on'la, kişiler beklemede,

Diyarbekirin yazları, sıcaktan daha sıcaktır,
Diyarbekirli olana, Diyarbekir bir ocaktır,
Toprağına canım kurban, anamızdan bir kucaktır,
Keleklernen odın geli, o da kışa yakacaktır,

Damarımda kanımsan sen, bedenimde canımsan sen,

Susuzum hasretinle,çatlamış dudaklarım,
Esti hazan rüzgarı,ağardı bak saçlarım,
Yoktur benim baharım,yazlar da küskün bana,
Geri geri gitmekte,şu yorgun ayaklarım.

Sen sevgi yağmurusun,ne olursun yağ bana,