Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Dün dünde kaldı,
Sevabıyla günahıyla,
Alacaklar ders aldı,
Girdik yeni sabaha,
Yeni sabah yeni umut,
Yeni umut yeni hayat,

Bu memleket bizim,
Huzursuz olsak da,
Hakkımız yense de,
Dışlanmış olsak da,
Hiç istenmesek de,
Bu memleket bizim.

Bakışların öyle sıcak, huzur vermekte bana,
Yüreğin öyle geniş ki, benzemekte yuvama,
Beni uzaklarda tutma, ne olur al yanına,
Girebilmeyi dilerim, tertemiz hatırana,

Sen ruhumu aydınlatan, gökyüzünde bir melek,

Sözlerin ayrı senin, gözlerin ayrı söyler,
Yüzün hep hüzünlüdür, bazen tebessüm eder,
Tutmuyor hiç bir anın, farklılıklar arzeder,
Bazen okşar ruhumu, bazen de ezip geçer,

İster güneş gibi yak, istersen dondur beni,

Benim derdimin dermanı
Söyle nerde tabib hanı
Feda ettim ben bu canı
Dermanımı bilen gelsin

Birinci cihan harbinde, dünya girdi kaosa,
Dinsizlik yakıp yıkarak, dönüşmüştü lodosa,

Ülkeler perme perişan, savunma yetersizdi,
Kurulan bir çok devletin,bir çoğu da dinsizdi,
...

Oysa ben yanlız seni, yanlız seni sevmiştim,
Senin için canımı, çekinmeden vermiştim,
Ayrılmayalım diye, ne dualar etmiştim,

Şimdi sen sırtı dönük, çile çektirmektesin,
Boynu bükük olarak, beni bekletmektesin,

Bende beni aradım,bendeymiş bendeki ben,
Nasıl bende olmasın, bağlıdır Hakka kalben.

Anayasa halk için, halka uygun olmalı,
Millet anayasada, kendisini bulmalı,
Halk kendi ülkesinde, özgürce konuşmalı,
Eğemenlik sadece, millete dayanmalı.

Yapılması gereken, millete baş vurmaktır

Kuran oku, kuran dinle,
Doğruyu söyle dilinle,
İyi bil ki ne verirsen,
Ancak o gelir seninle,