Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

BENDA TEME

Benda teme, benda teme,
Hatınê te kijan deme,
Çavı mın lı rê da maye,
Hersı çava veka çeme.

Nuh aleyhisselamın,oğlu samın neslinden

Salih(A.S.) peygamber idi,Semuda gönderilen


Torunuydu Ademin(A.S.) , On dokuzuncu kuşak,

Bağlamam dut ağacı,
Dert dökmektir amacı,
Derdini dökmeyende,
Kansere döner acı.

Bağlamamın teline,

AFYONKARAHİSAR

Üzüntümüz çok büyük, acımız derin,
Altı üstüne gelmiş, görün ki yerin,
Haddi hesabı olmaz bu gün kederin,

Hadi avrat artıx hazırlanın,
Kardaşım bacım gelmiş,
Çocuxları da getırmış,
Kaç kişiyıx hele bi sayın,
Sen ben, iki,
İki kardaşın bi bacın, ettı beş,

Söyle neden karaları bağlarsın,
Yürek yakıp içerimi dağlarsın,
Yetim kalmış yavru gibi ağlarsın,

Ya sen anlat bana ben dinleyeyim,
Ya da dinle beni ben söyleyeyim.

Bilirim duyarsın beni

Bilirim görürsün beni

Bilirim izlersin beni

Milletin beklediği, kendinden olan biri,
Halka mülayim olan, düşmanına çok diri,
Yetmez miydi milletin, yediği bunca tokat,
Mazlumların gür sesi, Oydu halkının eri,

Konu oldukça derin,
Net olmalı eserin,
Hep kendine yontuyor,
O nalıncı keserin.

YABANCI

Bana öyle bakma, deme yabancı,
Sana senden daha yakın gibiydim,
Beni elden görmen, bana çok acı,
Sen benim gönlümün, tek tabibiydin.