Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

AFYONKARAHİSAR

Üzüntümüz çok büyük, acımız derin,
Altı üstüne gelmiş, görün ki yerin,
Haddi hesabı olmaz bu gün kederin,

Hadi avrat artıx hazırlanın,
Kardaşım bacım gelmiş,
Çocuxları da getırmış,
Kaç kişiyıx hele bi sayın,
Sen ben, iki,
İki kardaşın bi bacın, ettı beş,

Nuh aleyhisselamın,oğlu samın neslinden

Salih(A.S.) peygamber idi,Semuda gönderilen


Torunuydu Ademin(A.S.) , On dokuzuncu kuşak,

Ben bir Adem oğluyum,
Batı ve doğuluyum,
Rabbimin üflediği,
Bir ruhun soluğuyum,

BENDA TEME

Benda teme, benda teme,
Hatınê te kijan deme,
Çavı mın lı rê da maye,
Hersı çava veka çeme.

Asma diktim bahçeye,
Üzüm versin seneye,
Yaprağını kopardım,
Sarma sarayım diye.

Madem ki sevmiyorsun,madem ayrılacaksın,
Ruhumdan uzaklaşıp,kendini bulacaksın,
Yol açıktır gidene,zorlayamam sevmeye,
Bil ki ayrıldığın an,sen pişman olacaksın.

Sanmaki koşacağım,ben gidenin peşinden

Söyle neden karaları bağlarsın,
Yürek yakıp içerimi dağlarsın,
Yetim kalmış yavru gibi ağlarsın,

Ya sen anlat bana ben dinleyeyim,
Ya da dinle beni ben söyleyeyim.

Bilirim duyarsın beni

Bilirim görürsün beni

Bilirim izlersin beni

Milletin beklediği, kendinden olan biri,
Halka mülayim olan, düşmanına çok diri,
Yetmez miydi milletin, yediği bunca tokat,
Mazlumların gür sesi, Oydu halkının eri,