Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Bağlamam dut ağacı,
Dert dökmektir amacı,
Derdini dökmeyende,
Kansere döner acı.

Bağlamamın teline,

AFYONKARAHİSAR

Üzüntümüz çok büyük, acımız derin,
Altı üstüne gelmiş, görün ki yerin,
Haddi hesabı olmaz bu gün kederin,

Hadi avrat artıx hazırlanın,
Kardaşım bacım gelmiş,
Çocuxları da getırmış,
Kaç kişiyıx hele bi sayın,
Sen ben, iki,
İki kardaşın bi bacın, ettı beş,

Ben bir Adem oğluyum,
Batı ve doğuluyum,
Rabbimin üflediği,
Bir ruhun soluğuyum,

BENDA TEME

Benda teme, benda teme,
Hatınê te kijan deme,
Çavı mın lı rê da maye,
Hersı çava veka çeme.

Bilirim duyarsın beni

Bilirim görürsün beni

Bilirim izlersin beni

Kırmızı gül kan renginde
Benim gönlüm çok enginde
İnsanlara bakış açım
Onlar da benim dengimde

Doğulusu batılısı

Gönül söz mü dinliyor, ona sevme diyeyim,
Mümkün mü sevgilinin, peşinden gitmeyeyim,
Artık beni ağlatma, bırak ben de güleyim,

Sevene revamıdır, böyle acılar çekmek,
Böyle devam ederse, artık sonum delirmek,

Benim olan bir şey varsa, benden sadır olandır,
Gerisi benim değil, diyen varsa yalandır,
Ben yokken söylenenler, benden geri kalandır,
İnsan da gül misali, o da elbet solandır.

Alemi seyretmedim, gökyüzüne çıkarak,
Alemden sıyrılmadım, kulaklar tıkayarak,
Hiç usta olamadım, sürekli oldum çırak,
Ustayım da diyemem, gurura kapılarak.

Alemden bir parçayım, yoktur kimseden farkım,