Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Ben bir Adem oğluyum,
Batı ve doğuluyum,
Rabbimin üflediği,
Bir ruhun soluğuyum,

Bağlamam dut ağacı,
Dert dökmektir amacı,
Derdini dökmeyende,
Kansere döner acı.

Bağlamamın teline,

AFYONKARAHİSAR

Üzüntümüz çok büyük, acımız derin,
Altı üstüne gelmiş, görün ki yerin,
Haddi hesabı olmaz bu gün kederin,

Hadi avrat artıx hazırlanın,
Kardaşım bacım gelmiş,
Çocuxları da getırmış,
Kaç kişiyıx hele bi sayın,
Sen ben, iki,
İki kardaşın bi bacın, ettı beş,

Nuh aleyhisselamın,oğlu samın neslinden

Salih(A.S.) peygamber idi,Semuda gönderilen


Torunuydu Ademin(A.S.) , On dokuzuncu kuşak,

Söyle neden karaları bağlarsın,
Yürek yakıp içerimi dağlarsın,
Yetim kalmış yavru gibi ağlarsın,

Ya sen anlat bana ben dinleyeyim,
Ya da dinle beni ben söyleyeyim.

Bilirim duyarsın beni

Bilirim görürsün beni

Bilirim izlersin beni

Alemi seyretmedim, gökyüzüne çıkarak,
Alemden sıyrılmadım, kulaklar tıkayarak,
Hiç usta olamadım, sürekli oldum çırak,
Ustayım da diyemem, gurura kapılarak.

Alemden bir parçayım, yoktur kimseden farkım,

Bastığı yeri bilmeyenin, ayağını kaydırırlar,
Önünü bile görmeyene, gökte yıldız saydırırlar,
Çukura düştüğü zaman da, suyu döküp aydırırlar,
Ayıkınca geç olduğunun, farkına da vardırırlar,
Bileceksen bil, göreceksen gör, zaman lehine değil,
Zulme payanda olma artık, gel Hak'kın önünde eğil.

Konu oldukça derin,
Net olmalı eserin,
Hep kendine yontuyor,
O nalıncı keserin.