Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Dün mücahidim diyenler, C harfini de yediler,
Bugün müteahit olarak, C'yi T'ye kalbettiler,
Mümin zengin olmalıymış, diyerek yola çıkanlar,
Cihad amaç olacakken, onu araç edindiler,

Parkın bir köşesinde, biri oturuyordu,
Tek başına kendince, bir şeyler söylüyordu,
Hüzünlü gözlerinden, yaşları döküyordu,
Belli vurgun yemişti, hemen beliriyordu,

Adını Şeyhmus koymuşlar
Diyarbekirli
Yüzü ak,gönlü ak,alnı ak
Talihi kirli
Bir ipi var omuzunda
Yaşamak için çalışmak zorunda

Yavrularımız, çocuklarımız,
Ümitlerimiz, geleceğimiz,
Uğruna canı vereceğimiz,
Hem canımız hem ciğerlerimiz,

Yaşamları tehlike altında,

Pencerenin önünde, beni bekliyormuşsun,
Benim için üzülüp, yaşlar döküyormuşsun,
Gördünüz mü diyerek, ele soruyormuşsun,

Demedim mi ben sana, gidersem geri gelmem,
Yine de senden başka, hiç kimseyi sevemem,

Maraş maraş dedikleri

Tarhanadır yedikleri

Nasıl da güzel söylerler

BURASI SİVEREK
Bir başka uçar kelebek,
Bir başka dönmekte felek,
İnsan için atar yürek,
Gelin burası Siverek.
...

İstikbal gaib olsa da,durmayacaksın,
Hem tohumu atacak hem,çalışacaksın,
Sabretmesini bilirsen,kazanacaksın,
Gidebileceğin yere,yürüyeceksin.

Oğlum,
Canım oğlum,
Herşeyim,
Varlığım oğlum,
Sana kızsam da,
Alınsam da,

İnsanlığın yoğrulduğu, bu topraklar bu memleket,
İnsana saygı duymazsak, nasıl olsun ki bereket,
Kimseyi beklemeyelim, bizden başlasın hareket,

Bu toprağın çocukları, gelin beraber olalım,
Hiç bir kimse dışlanmasın, herkese saygı duyalım.