Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Sen hala beni orda, bekliyor musun,
Hiç boşuna bekleme, boşa bu çaba,
Yoksa hala arkamdan, gülüyor musun,
Sendin güzel günlerimi, eyleyen heba.

Sevmedim desem yalan, hem de çok sevdim,

Sevme desen de bana, sevmek elimde değil,
Aşık olmuşum sana, deme önümden çekil,

Canımın her zerresi, hep seni anmaktadır,
Senden ayrı kaldıkça, yüreğim yanmaktadır,

İnsanlığın yoğrulduğu, bu topraklar bu memleket,
İnsana saygı duymazsak, nasıl olsun ki bereket,
Kimseyi beklemeyelim, bizden başlasın hareket,

Bu toprağın çocukları, gelin beraber olalım,
Hiç bir kimse dışlanmasın, herkese saygı duyalım.

Gurbetin kahrını, çekemiyorum,
Ruhum sıkıntıda, atamıyorum,
Geceler yıl oldu, yatamıyorum,
Müebbede mahkum, edin gurbeti,

Antebin baklavası
Kaynamalı şırası
Genç kızlar halay çeker
Yanar evin çırası

Fıstık dalda kızarmış

Halkına dayanmalı
Halka refah sunmalı
Küfre karşı durmalı
Gönlümdeki Türkiye

Hastane önünde, ambulans bekler,
Siren sesleriyle, yanar yürekler,
Benim bu derdime, ağlar felekler,

Kim bulacak bu derdime dermanı,
Yoksa kesildi mi, ölüm fermanı,

Vahşi kapitalizmi, ruhlara işlemişler,
Canavarı ruhlara, besleyip sevdirmişler,
Tüm kutsal değerlerin, içini boşaltmışlar,
Kapitalist yaşamı, islamileştirmişler.

Ne bir veda busesi, ne gözyaşı isterim,
Kimseye görünmeden, sessiz çeker giderim,


Veda sahnelerini, oldum olası sevmem,
Kendim çekip giderken, kimseye hüzün vermem,

Kim terki edep eder, edeple tanışmışsa,
Edebe mugayyirdir, ar'ını unutmuşsa,
İnsana bakan hayvan, insanı taklid eder,
Baktığını der mi hiç, edepsize sorulsa.