Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Yetti artık canıma, çektiğim ayrılıklar,
Ya yanına al beni, ya da alsın topraklar,
Yana yana kül kaldım, nasıl kavuşacağım,
Ayrılıkla üstüme, geliyor karanlıklar,

Ben kendi halindeyim, garip ve kimsesizim,

Gelin Ağaç dikelim, yeşille dolsun her yer,
Yeşili gördüğünde, canlansın bütün gözler,
Nasıl relaks olmasın, tüm ruhlar dinlenirler,

Yeşili korumalı,nefes alan her bir fert,
Yeşili kaybedersek, üstümüze gelir dert,

Ne bir veda busesi, ne gözyaşı isterim,
Kimseye görünmeden, sessiz çeker giderim,


Veda sahnelerini, oldum olası sevmem,
Kendim çekip giderken, kimseye hüzün vermem,

Çekmeye kalmadı gayrı mecalim, bu ne derttir Allahım,
Arzetmeye aciz kalmakta kâlim, bilirim günahkârım,
Günün doğmasına gebedir ahvalim, aydınlığa muhtacım,
Derman derdimin içindedir amma, arayıp durmaktayım.

Ya Rabbi sarsılmayan umudumuz, varlığınla ayakta,

Kendini yoksa sen düşmez mi sandın,
Bildiğim kadarıyla sen insandın,
Tek Allah'tır düşmez ve kalkmaz olan,
Böyle düşünüyorsan bil ki yandın.

Kırıldı kanadım kolum,
Uçmam mümkün değil benim,
Tıkanmış açılmaz yolum,
Açmaktır yolu emelim,

Ölümden öteye,hükmün geçer mi?
Gücün yettiğince,yak bu dünyada,
Seven sevdiğinden,hiç vazgeçer mi?
Yakıyorsun gündüz ve de rüyada.

Öldürmek mi beni,senin maksadın,

Tomurcuk güller açmayı bekler
Gülün dalında öter bülbüller

Kapına geldim kapına geldim
Geri dönüş yok affına geldim

Sadaka mı verecekler,
Beni köle edecekler,
Konuşmayalım diye,
Dilimizi kesecekler.

İnandım sana
Yandım aşkına
Yandım da yandım
Geldim kapına

Adımı attım