Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Harab-ı dıl(gönül) olanlar, revanı hun olurlar,
Hun(kan) içenler elbette, birer hunnar olurlar,
Nadim(pişman) olmak, her nasın(insan) kârı olabilir mi,
Sırattan rahat geçer, vicdanları olanlar,

Sen Yasinsin sensin Hamim
Sen Resulsün sensin Rahim

Sen Muhammed sensin Ahmet
Alemlere oldun Rahmet

Sevme desen de bana, sevmek elimde değil,
Aşık olmuşum sana, deme önümden çekil,

Canımın her zerresi, hep seni anmaktadır,
Senden ayrı kaldıkça, yüreğim yanmaktadır,

Kim beni kurtaracak,
Kim bana çocukça yaklaşacak,
Kim benden faydalanmayacak,
Hadi söyleyin,
Ağlatmayın beni,
Unutturmayın benliğimi,

Ağlamasın analar, yanmasın yürekleri,
Gömmesinler toprağa, gencecik bebekleri,
Yüreği yananların, devletten istekleri,

Size yalvarıyorum, Sayın Cumhurbaşkanım,
Bu ateşi söndürün, siz Sayın Başbakanım,

Söndür söndürebilirsen, güneşin ateşini,
Durdur durdurabilirsen, dünya hareketini,
Aczini bilmeyen bilmez, Allahın kudretini,
Unutur anne karnında, bir çiğnemlik etini.

Adını Şeyhmus koymuşlar
Diyarbekirli
Yüzü ak,gönlü ak,alnı ak
Talihi kirli
Bir ipi var omuzunda
Yaşamak için çalışmak zorunda

Pencerenin önünde, beni bekliyormuşsun,
Benim için üzülüp, yaşlar döküyormuşsun,
Gördünüz mü diyerek, ele soruyormuşsun,

Demedim mi ben sana, gidersem geri gelmem,
Yine de senden başka, hiç kimseyi sevemem,

Maraş maraş dedikleri

Tarhanadır yedikleri

Nasıl da güzel söylerler

BURASI SİVEREK
Bir başka uçar kelebek,
Bir başka dönmekte felek,
İnsan için atar yürek,
Gelin burası Siverek.
...