Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Yavrularımız, çocuklarımız,
Ümitlerimiz, geleceğimiz,
Uğruna canı vereceğimiz,
Hem canımız hem ciğerlerimiz,

Yaşamları tehlike altında,

Oğlum,
Canım oğlum,
Herşeyim,
Varlığım oğlum,
Sana kızsam da,
Alınsam da,

Ah bir dedem olsaydı,
Başımı okşasaydı,
Bakkala gitmem için,
Bana para verseydi,

Ah dedem canım dedem,

Gurbetin kahrını, çekemiyorum,
Ruhum sıkıntıda, atamıyorum,
Geceler yıl oldu, yatamıyorum,
Müebbede mahkum, edin gurbeti,

İnsanlığın yoğrulduğu, bu topraklar bu memleket,
İnsana saygı duymazsak, nasıl olsun ki bereket,
Kimseyi beklemeyelim, bizden başlasın hareket,

Bu toprağın çocukları, gelin beraber olalım,
Hiç bir kimse dışlanmasın, herkese saygı duyalım.

BAKMAK GÖRMEK Mi
Gökyüzünü görmüyürum, yokluyorum somutları,
Yağmurlarla ıslanırım, bilmiyorum bulutları,
Dünyam renkten yoksun benim, tarif edemem akları,
İnsanlık ölmesin diye, besliyorum umutları,

Bırakınız yapsınlar, bırakınız geçsinler,
Lessı fer lessı pası*, Fransızlar demişler,
Fransız kalamayız, ne verseler alırız,
Bizimkiler bu sözü, hemen benimsemişler,

Şu dünyadaki herşey, öylesine harika,
Sanki herşey tescilli, alameti farika,
Neden kavramıyor ki, niçin böyle sorumsuz,
Habire çomak sokmakta, dönmekte olan çarka,

Parkın bir köşesinde, biri oturuyordu,
Tek başına kendince, bir şeyler söylüyordu,
Hüzünlü gözlerinden, yaşları döküyordu,
Belli vurgun yemişti, hemen beliriyordu,

Dün mücahidim diyenler, C harfini de yediler,
Bugün müteahit olarak, C'yi T'ye kalbettiler,
Mümin zengin olmalıymış, diyerek yola çıkanlar,
Cihad amaç olacakken, onu araç edindiler,