Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Bugün ne yazacağım,
Neleri bozacağım,
Yalnış yaptılar diye,
Kimlere kızacağım,

Bu gün günlerden Cuma,
Cumadan geri durma,
Nefsin gitme dese de,
Sakın nefsine uyma,

Diyarbekir yolundayım
Karacadağ başındayım
Çok gelip geçtim burdan
Daha elli yaşındayım

Seyrantepeden şehire

Yalandan medet uman,
Sözleri olur duman,
Hakka ve Hakikate,
Odur gözünü yuman.

Yalan yalana gebedir,

Mümkün değil hiç bir vakit, başka birini sevemem,
Kalbimi sana bağladım, hiç bir kimseye veremem,
Yüreğim bir kuş misali, seninle çarpıp durmakta,
Ayrılığın hasretinden, tebessüm bile edemem

Hiç kimsenin emeğini, berheva edemezsiniz,
Sarfedilen emekleri, görmezden gelemezsiniz,
Yapılan bir şeyler varsa, saygı göstermelisiniz,
Her kim iyi şey yapmışsa, ona hayır dileyiniz,

Her ne yaşarsan yaşa,
Gelecek gelir başa,
Yazana güven sonsuz,
Gerek yoktur telaşa.

İnsanlar şeklen insan doğduklarından, isimleri olur insan,
İnsan olmayı devam ettirmek, insanın kendi ellerindedir,
İnsan olabilmeyi becerebilmek olmalıdır senin tasan,
Ey burnu kaf dağında olan, herkes en az senin değerindedir.
Ne mutlu o insana ki, ölürken de insan olarak ölmektedir.

Anan kim, baban kim, nerden gelmişsin,
Bildiklerini nerden öğrenmişsin,
Ne Kürdüz, ne Türküz, ne de Arabız,
Kardeşliği neden, bilememişsin,

Ne kadar kazırsan kazı, silinmez alın yazın,
Senin kaderin olur, sildim dediğin yazın,
Düşünmeye devam et, akıllıyım diyorsan,
Aç elini dua et, Rabbine geçsin nazın.