Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Karşı dağın karı benim

Sen yarımsın yarın benim

İçinde volkanı gizli

Bahçemizde güller açtı,
Kokusuna doyamadım,
Her bir gül, sanki bir taçtı,
Baş üstüne koyamadım,

Kainatta her ne varsa, aslına rücu eder,
Kim nereden gelmiş ise, geldiği yere döner,
İstiyorsa gönlü ile veya hut gönülsüzce,
Sırtındaki yükleriyle, geldiği yere gider

İnsan doğan her insana, insan diye bakarım,
Kendimi farklı göremem, göreni ayıplarım,
Hiç kimseyi suçlamadan, bir empati yaparım,
Çıkacak olan sonucu, ben kendime saklarım,

Hadi de sevmiyorum,
De ki özlemiyorum,
Artık ağlamıyorum,

İnanayım mı söyle,
Bu halin nedir böyle,

Ax lımın bawo, ax lımın bawo, mı têr nedi,mı têr nedi,
Ez büçuk bum tışt nızan bum, ax lımın bawo,
Ez têr negırtım destı te, ax lımın bawo,
İro bawımın tünne, bı baw mamı, haho haho,

Unut desen de seni, mümkün değil unutmak,
Söyler misin kolay mı, seni gönlümden atmak,
Dünümde de sen vardın, yarında olacaksın,
Bu yaralı gönlümü, mümkün değil avutmak.

Geniş ayakkabı ayağımdan çıkar,
Dar ayakkabı da ayağımı sıkar,
Her iki halde de rahatsız olurum,
Akıllı uygun ayakkabıyı takar.

Sen sen ol, kendine uygun olanı seç,

Bilirim mümkün değil kavuşmamız dünyada
Bu gece bekliyorum seni kendi rüyamda
Başka kimse gelmesin rüyam iki kişilik
Rüyada olsun bari erelim biz murada

Ağla artık sen de ağla,
Gözünden yaşların aksın,
Sular seller gibi çağla,
İnsan olan sana baksın,