Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Hazana döndü mevsim, yeşiller sarardı bak,
Kömür gibiydi saçım, şimdi aktan daha ak,
Döküldü dökülecek, dallarda sarı yaprak,

Bundan sonra bahar yok, kış çökmüş üzerime,
Güneşe hasret beden, kar yağmış her yerime.

Ya Rabbim sen beni mutlak görürsün

Beni benden daha iyi bilirsin

Art niyetim yoktu inan ki benim

Yaralı olanların aklı yarada kalır,
Ne söylerse söylesin, yaradan etkilenir,
Yara nasıl acımaz, elbette acı verir,
Yara yaşayanındır, yarasızlar ne bilir,

Keşke benim de olsaydı, ahvalimi soranlarım,
Nasılsın diye kapımı, keşke olsa çalanlarım,
Çaresizlik girdabında, bana arka çıkanlarım,

Ne seven ne soranım var, ne de vardır koruyanım,
Bir köşede ben ağlarken, yoktur sesimi duyanım,

Siverekten çıktım, oldum perişan,
Neden çıkmaz benim, sesimi duyan,
Bilirim ki halim, Allaha ayan,
Keşke çıkmasaydım senden Siverek,

Çektiğim bunca derdi,
Çekmesem kim çekerdi,
Ben yandıkça birisi,
Bırakın yansın derdi.

KOKLADIM

Bir gülü kokladım,
Kalbini yokladım,
Baktım ki seviyor,
Hemen şokladım, hemen şokladım.

Ey kişilik sahibi, hiç boşuna uğraşma
Kişilğin aynası, eylem ve söylemindir,
Senden beklenilen şey, sakın haddini aşma,
Sözünü tutuyorsan, o senin güvenindir.......İNSANİ

Bazıları kıyamet yok diyorlar
Kendilerini avutmak için
Bazıları
Kurtulmak diyorlar ölüm için
Neden kaçıyorsunuz
Bu telaşınız niçin

Kırmızı gülü kokladım,
Yüreğimi odakladım,
Kokusunu yıllar boyu,
İçimde tutup sakladım.

Kırmızı gülüm asildir,