Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Arasam seni bulamam,
Bulmazsam derman olamam,
Senden ayrı yaşayamam,

Söyle bana neredesin,
Yüreğim yandı neylesin.,

ZİRVESİ
Seviyorum demekten, vazgeçmem hiç bir zaman,
Nasıl mutlu olurum, beni dinlediğin an,
Eğer surat asarsan, arkanı da dönersen,
Volkana düşmüş gibi, beynimden çıkar duman.

Ez jı kesi naxazım, nedın jımıra derman,
Keyf xeşım derdı xüra, ew derde mıra ferman,
Bı xedi nıne ew derd, şükrımın jı xedıra,
Dermanı derda zanım, gühdara veyı zıman.

Anam babam Zaza, Zazaca dilim,
Aslını kaybeden haramzadedir,
Üstad beni yermiş, yersin be gülüm,
O da benim gibi, Ademzadedir.

Kar yağdı dağlara ve de ovaya

Odunla doldurdum baktım sobaya

Bilmem ki değdi mi bunca çabaya

Lale devri diye bir şey,
Hiç bir zaman yaşamadım,
Önümde ki engellerden,
Hiç birini aşamadım,
Mutluluğa el attıkça,
Elimden kayıp gitmekte,

Varlığını arkamda, dağ gibi görüyorum,
Her dara düştüğümde, sana yaslanıyorum,
Babacığım diyerek, sana sesleniyorum,

Ah benim canım babam, iyi ki yanımdasın,
Ne yaparsam yapayım, elbet sen arkamdasın,

Babacığım içim yandı ağlayacağım
Ne olur seni bir görsem, sarılacağım
Özlemin içimi yaktı, kavrulacağım
Göz yaşlarım sele döndü, boğulacağım,

Canım babacığım sana doyamadım ki

Ayrılık ölümle arkadaş olmuş,
Ne adına bakmış, ne halin sormuş,
Yürekleri yakan, ateşten kormuş,

Yaşasın dilemem, kimse ayrılık,
Yaşadım bilirim, ben bağrı yanık,

Ben yaşlandıkça ayna, benden nefret ediyor,
Çekil de git başımdan, evladın gelsin diyor,
Ayna da dayanmıyor, benim yaşlı olmama,
Sırım dökülür diye, kendisinden korkuyor.