Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

ÇEKİN ELİNİZİ

Çok çektim dünyadan, artık yorgunum,
Ben kendi kendime bile dargınım,
Sona geldim diye belki durgunum,

Bunca canlı içinde, etim, derim, kemiğim,
Akılla donatıldı, belli oldu kimliğim,
Bazen su gibi aktım, yıktım tüm bentlerimi,
Bazen de baraj oldum, hüzünlendi yüreğim,

Et deri kemik midir, insanı insan kılan,

İnsan
Varlıklar içerisinde
Genel olarak bir varlık
Ferdi olarak bir varlık
Verilmiş ona aklı
Diğer varlıklardan farklı

Çalışırım emeğimi satarım,
Ben her gece şükrederek yatarım,
Üzerimden stresimi atarım,
Bilirim ki Allah kefil rızkıma,

Artık sen yoksun yanımda,
Söyle sensiz ne yaparım,
Acılar hep sol yanımda,
Sensiz hayattan koparım,

Aklım dumura uğradı,

O yarattı beni senden
Sen sebeptin ta ezelden
Öyle sevdin ki gönülden
Anam anam canım anam

Dokuz ay beni taşıdın

Yağmurlar yağıyor, farkında mıyım?
Yürekler köz ateş, yangında mıyım?
Bilmem ki dünyanın, çarkında mıyım?

Hadi gel de bana, sen ne haldesin,
Var mısın yok musun, nerelerdesin.

Cumanın bereketi,
Red eder etiketi,
İblis kibir yüzünden,
Hak yolunu terk etti.

Cumanızı kutlarım,
Hayır dua ederim,
Tekrar kavuşmak için,
Şükür Allahım derim.

Alış verişi bırakın,

Deli gönlüm şaha kalktı,
Yayı gerdi oku attı,
Bir güzelin yüreğine,
Çıkmamak üzere battı,