Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Tesbih tanesi gibi, dağıttılar ümmeti,
Beyinsizler yüzünden, istediler zulmeti,
Zalim aralardaki, bağlarını eritti,
Hainler bulunmazsa, dik durmak mümkün değil,

Boynı ez nıveşı toya...........Bak ben senin hastanım
Dari çınyo bı dariya..........İlaç yoktur ilaçsızım
Sekera ez to heskena.....Ne yapayım ben seni seviyorum
Nızana tı keyna kıya.........Bilmiyorum sen kimin kızısın

Tı feamkenı ez sevana.....Sen ne dediğimi biliyor musun

Tevhide inananlar, şirke nasıl girsinler,
Tekbiri yücelterek, şehadete yürürler,
Çiğnetmezler kimseye, mukaddes değerleri,
Onlar birer yıldızdır, göklerde görülürler.

Söylemek lazım, söylenecek ne varsa,
Söylenmeyen söz için sorumluluk var,
Sen söylemedin diye olay olursa,
Sana da yüklenecek sorumluluklar.

Ölüm geldi, çalmaktadır kapımı,
Bozmaktadır, sağlam olan yapımı,
Bilemedim, anlamadım çapımı,

Söyler misin, ölümsüz yer var mıdır?
Yoksa ölüm, senin için ar mıdır?

Benim kaderle sorunum yok,
Boynum incedir Rabbim-in takdirine,
Boş laflara da biliniz ki karnım tok,
Vakıf değilim kainatın sırrına,
Bilirim ki Allah var ve beni yaratmıştır,
Ve her şeye kadirdir,

Su birikintileri yanyana durarak
Birisi diğerine diyordu seslenerek
Ey birikinti kardeş hazırlanda gidelim
Gök yüzüne çıkıpta bir buluta girelim

Sen yüksel su kardeşim ben arkandan gelirim

Yazan yazmış yazımı, şu alnımın çatına,
Girdim sıramı beklerim, çıkmak için katına,
Bunca insan nüvesi, konulmuş bir batına,

Hikmetinden sual olmaz, seni çok sevmekteyim,
Senden yardım dileyerek, ibadet etmekteyim.

Yüzme bilmem sudayım,
Ben dünyadan cüdayım,
Bir nefeslik canım var,
Üflediğim hudayım.

Bir eser bırakmazsam, yad edilmez hiç adım,
Rızai ilahidir, hem eserden muradım,
Boş teneke misali, boşa ses çıkarırsam,
Cehenneme götürür, atacağım son adım.