Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

YYüzde doksan dokuzu, müslüman diye geçer,
Ya babasından miras, ya kendi dini seçer,
Miras kalmışsa eğer, dini ortadan biçer,
İnandırmak için de, durmadan yemin içer,

Rabbim seni verdi bize,
Bir nur koydu içimize,
Ağzından çıkan her söze,
Amenna, saddakna derim

Tek Allah'tır kurtarıcı,
İnsan sadece sebeptir,
İnsandan beklemek acı,
Bilinsin ki Allah Rab'tır.

Sakın ha şirke girmeyin,

Her kim bulmak istiyorsa huzuru,
Gecikmeden terk etmeli kusuru,
Kusuru terk edene bayram sayılır,
Varıldığında Allah'ın huzuru.

Tevazunun aşırısı olmaz,
Kibir ile Hakka ulaşılmaz,
Tevazu bilinçli davranıştır,
Aptallıkta da bilinç bulunmaz.

Aradığın her ne ise, hiç düşünme bende var,
İster neşe ister hüzün, yüreğim çarşı pazar,
Biz keçeyi attık suya, keçeyi sular sarar,
Gönül pazarımız açık, her şeyi alır satar.

Asacaklarmış beni,
Hakim baktı yüzüme,
Kaderine küs dedi,
Bir bana baktı bir de,
Bir de baktı kaleme,
Baktım yüzü sarardı,

Bir hatıra ver bana, onunla avunayım,
Hatırana baktıkça, hasrete dayanayım,
Fırtınalar kopuyor, kırılmakta dallarım,
Hatırana sarılıp, uyuyup uyanayım,

Dağların benimle, bir sorunu var,
Gardiyanım oldu, dumanlı dağlar,
Dağların ardında, sevenlerim var,
Bırak da göreyim, yarimi dağlar,

Sensizlik ne kadar zor

Bilsen ne kadar acı

Sensizliği içtim ben