Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

En az varlığım kadar,varlığına inandım,
Varlığımı var eden,Haliktir senin adın,
Her şeyi çift yarattın,bir erkek biri kadın.
Sanadır elbet şükrüm,sanadır benim hamdım,

Bildiğim varlıklara benze varlık değilsin,
Bırak önünde bu can, diz çöküp de eğilsin,
Sevmen değil isteğim, varlığın kafi bana,
Varlığınla bu garip, izin ver de sevinsin.

Senden gelecek her şey, başım gözüm üstüne,

İnsan
Varlıklar içerisinde
Genel olarak bir varlık
Ferdi olarak bir varlık
Verilmiş ona aklı
Diğer varlıklardan farklı

Çalışırım emeğimi satarım,
Ben her gece şükrederek yatarım,
Üzerimden stresimi atarım,
Bilirim ki Allah kefil rızkıma,

Artık sen yoksun yanımda,
Söyle sensiz ne yaparım,
Acılar hep sol yanımda,
Sensiz hayattan koparım,

Aklım dumura uğradı,

O yarattı beni senden
Sen sebeptin ta ezelden
Öyle sevdin ki gönülden
Anam anam canım anam

Dokuz ay beni taşıdın

Yağmurlar yağıyor, farkında mıyım?
Yürekler köz ateş, yangında mıyım?
Bilmem ki dünyanın, çarkında mıyım?

Hadi gel de bana, sen ne haldesin,
Var mısın yok musun, nerelerdesin.

Söyleyin gök mü büyüktür,
Yoksa yer mi göğe yüktür,
Yerler göklere dağılmış,
Tüm yerler bölük bölüktür.

Bunca canlı içinde, etim, derim, kemiğim,
Akılla donatıldı, belli oldu kimliğim,
Bazen su gibi aktım, yıktım tüm bentlerimi,
Bazen de baraj oldum, hüzünlendi yüreğim,

Et deri kemik midir, insanı insan kılan,

İnsanı çürüten, çektiği çile,
Çekenler çileyi, getirmez dile,
Arkası kesilmez, dertlerin bile,

Bu nasıl dünyadır, nasıl yaşamak,
Neden zordur böyle, hayatta kalmak,