Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Gururlanma padişahım, senden büyük Allah vardır,
Bilmem nerden öğrendiniz, hele deyin bu ne haldir,
Siz eskiden mağdurdunuz, şimdi neden mağrursunuz,
Gurur nefsin oyunudur, nefis şeytan ortaklardır.

Gel kardeşim gel,
Gel karındaşım gel,
Mümin olsan da gel,
Kafir olsan da gel,
Müslim olsan da gel,
Gayrı müslim olsan da gel,

Düştüm bir hayırsıza, ağladım durdum,
Bir gün ben de diyerek, hayaller kurdum,
Ben insan değil miyim, diyerek sordum,

Hadi gel de elimden, tut benim annem,
Senden başka yananım, yok benim annem,

SEN VARSIN
Şarkılarımda sen varsın,
Türkülerimde ki yarsın,
Görmek istersen kendini,
Garip yüreğini yarsın.
...

Ne benim sevdiğim vardır, Allahtan başka,
Sevdiğimle hemhalım ben, düşmüşüm aşka,

Ne çok ileri giderim, haddi aşarak,
Ne de dönemem geriye, havlu atarak,

Kar yağdı dağlara ve de ovaya

Odunla doldurdum baktım sobaya

Bilmem ki değdi mi bunca çabaya

Lale devri diye bir şey,
Hiç bir zaman yaşamadım,
Önümde ki engellerden,
Hiç birini aşamadım,
Mutluluğa el attıkça,
Elimden kayıp gitmekte,

Varlığını arkamda, dağ gibi görüyorum,
Her dara düştüğümde, sana yaslanıyorum,
Babacığım diyerek, sana sesleniyorum,

Ah benim canım babam, iyi ki yanımdasın,
Ne yaparsam yapayım, elbet sen arkamdasın,

Babacığım içim yandı ağlayacağım
Ne olur seni bir görsem, sarılacağım
Özlemin içimi yaktı, kavrulacağım
Göz yaşlarım sele döndü, boğulacağım,

Canım babacığım sana doyamadım ki

Ayrılık ölümle arkadaş olmuş,
Ne adına bakmış, ne halin sormuş,
Yürekleri yakan, ateşten kormuş,

Yaşasın dilemem, kimse ayrılık,
Yaşadım bilirim, ben bağrı yanık,