Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Sensizlik ne kadar zor

Bilsen ne kadar acı

Sensizliği içtim ben

Sen yoksun,zannetme ben gülüyorum,
Gözümden,durmadan yaş döküyorum,
Yokluğuna inan, dayanmak çok zor,
Yokluğunla her gün, ben ölüyorum.

Beni nasıl böyle, bırakıp gittin,

Bir hatıra ver bana, onunla avunayım,
Hatırana baktıkça, hasrete dayanayım,
Fırtınalar kopuyor, kırılmakta dallarım,
Hatırana sarılıp, uyuyup uyanayım,

Sormak isterim bir gün beni sevecekmisin
Cevap vermeden bana dönüp gidecekmisin
Hayır diyeceksen bile ne olur deme bana
Bir ümidim olsun beni öldürecekmisin

Yaşam seninle güzel seninle aydınlık dünyam

İnsan
Varlıklar içerisinde
Genel olarak bir varlık
Ferdi olarak bir varlık
Verilmiş ona aklı
Diğer varlıklardan farklı

Çalışırım emeğimi satarım,
Ben her gece şükrederek yatarım,
Üzerimden stresimi atarım,
Bilirim ki Allah kefil rızkıma,

Artık sen yoksun yanımda,
Söyle sensiz ne yaparım,
Acılar hep sol yanımda,
Sensiz hayattan koparım,

Aklım dumura uğradı,

O yarattı beni senden
Sen sebeptin ta ezelden
Öyle sevdin ki gönülden
Anam anam canım anam

Dokuz ay beni taşıdın

Yağmurlar yağıyor, farkında mıyım?
Yürekler köz ateş, yangında mıyım?
Bilmem ki dünyanın, çarkında mıyım?

Hadi gel de bana, sen ne haldesin,
Var mısın yok musun, nerelerdesin.

Söyleyin gök mü büyüktür,
Yoksa yer mi göğe yüktür,
Yerler göklere dağılmış,
Tüm yerler bölük bölüktür.