Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Sen yoksun,zannetme ben gülüyorum,
Gözümden,durmadan yaş döküyorum,
Yokluğuna inan, dayanmak çok zor,
Yokluğunla her gün, ben ölüyorum.

Beni nasıl böyle, bırakıp gittin,

Bir hatıra ver bana, onunla avunayım,
Hatırana baktıkça, hasrete dayanayım,
Fırtınalar kopuyor, kırılmakta dallarım,
Hatırana sarılıp, uyuyup uyanayım,

Bırak ta nakşedeyim,hafızama resmini,
Ne olur bir kez daha,seyredeyim ben seni,

Bu gidiş gidiş değil,ayrılık kokusu var,
Dönüşün olacak mı,ne olursun söyle yar.

Sana inandım
Aşkına yandım
Senin yolunda
Ben mecnun oldum

Dolandım durdum

Bir olur mu bilenlerle bilmeyenin bakışı

Bir olur mu ikisinin günahlara dalışı

Eşit olmuşsa bilenlerle bilmeyenler günahta

Biliyor musunuz?
Bilmiyor musunuz?
Anlıyor musunuz?
Belki de biliyor
Veyahut bilmiyor
Kimdir üstün olan

Başınız sağolsun, desem mi size,
Söyleyin söyleyin, ne oldu bize,
Yıkıldı bilin ki, insan onuru,
Kim inanır artık, sözlerinize,

Bir insan tanıdım Antep ilinde
Kalbinde ne varsa oydu dilinde
Kemale ermişti elbet ilimde
Vasıflar nakşolmuş bizim Bedride

Haza insan haza müslüman derdim

Anlayışlı insanlar, göstermektedir uyum,
Uyumu önemserim, budur benim de huyum,
Uyumsuzlar toplanmış, almış olduğum duyum,
Anlaşmışlar sanırım, kazılmaktadır kuyum,

Benden uzak olsa da ikametin mekanın

Damarımda akmakta inan ki senin kanın

Yalvarsam Allahıma sana kavuşmak için