Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Varlığını arkamda, dağ gibi görüyorum,
Her dara düştüğümde, sana yaslanıyorum,
Babacığım diyerek, sana sesleniyorum,

Ah benim canım babam, iyi ki yanımdasın,
Ne yaparsam yapayım, elbet sen arkamdasın,

Babacığım içim yandı ağlayacağım
Ne olur seni bir görsem, sarılacağım
Özlemin içimi yaktı, kavrulacağım
Göz yaşlarım sele döndü, boğulacağım,

Canım babacığım sana doyamadım ki

Ayrılık ölümle arkadaş olmuş,
Ne adına bakmış, ne halin sormuş,
Yürekleri yakan, ateşten kormuş,

Yaşasın dilemem, kimse ayrılık,
Yaşadım bilirim, ben bağrı yanık,

Ben yaşlandıkça ayna, benden nefret ediyor,
Çekil de git başımdan, evladın gelsin diyor,
Ayna da dayanmıyor, benim yaşlı olmama,
Sırım dökülür diye, kendisinden korkuyor.

Asacaklarmış beni,
Hakim baktı yüzüme,
Kaderine küs dedi,
Bir bana baktı bir de,
Bir de baktı kaleme,
Baktım yüzü sarardı,

Hadi de sevmiyorum,
De ki özlemiyorum,
Artık ağlamıyorum,

İnanayım mı söyle,
Bu halin nedir böyle,

Kainatta her ne varsa, aslına rücu eder,
Kim nereden gelmiş ise, geldiği yere döner,
İstiyorsa gönlü ile veya hut gönülsüzce,
Sırtındaki yükleriyle, geldiği yere gider

İnsan doğan her insana, insan diye bakarım,
Kendimi farklı göremem, göreni ayıplarım,
Hiç kimseyi suçlamadan, bir empati yaparım,
Çıkacak olan sonucu, ben kendime saklarım,

Ax lımın bawo, ax lımın bawo, mı têr nedi,mı têr nedi,
Ez büçuk bum tışt nızan bum, ax lımın bawo,
Ez têr negırtım destı te, ax lımın bawo,
İro bawımın tünne, bı baw mamı, haho haho,

Unut desen de seni, mümkün değil unutmak,
Söyler misin kolay mı, seni gönlümden atmak,
Dünümde de sen vardın, yarında olacaksın,
Bu yaralı gönlümü, mümkün değil avutmak.