Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Kuran insanın yaşam kataloğudur

Unsur-u insanın hayat oluğudur

Ruhların bedenle uyum soluğudur

Küçede sesler rap tap
İpte yıkanmış espap
Seni görmediğim gün
Oluram billah harap

Küçede lorke oynar

Bazıları kıyamet yok diyorlar
Kendilerini avutmak için
Bazıları
Kurtulmak diyorlar ölüm için
Neden kaçıyorsunuz
Bu telaşınız niçin

Kırmızı gülü kokladım,
Yüreğimi odakladım,
Kokusunu yıllar boyu,
İçimde tutup sakladım.

Kırmızı gülüm asildir,

Ey kişilik sahibi, hiç boşuna uğraşma
Kişilğin aynası, eylem ve söylemindir,
Senden beklenilen şey, sakın haddini aşma,
Sözünü tutuyorsan, o senin güvenindir.......İNSANİ

Kardeşim küsmüş kendi kardeşinden
Küsmesin kimseler karındaşlarından
Küs kimseye katkı kesinlikle katmaz
Kırılmasın kalpler kanar kederlerden

Kahırlanmış kardeş küsen kardeşine

KOKLADIM

Bir gülü kokladım,
Kalbini yokladım,
Baktım ki seviyor,
Hemen şokladım, hemen şokladım.

Kimliğin alameti, konuşulan ana dil,
İnsann selameti,ifade de muadil,
Gidişin dalaleti, hakim olmazsa adil,
Görülür feleketi, yasa olmazsa tadil........İNSANİ

Gençlere kıyılmasın,
Kullananlar sorumlu,
Kullananlar bulunsun,
Olmalı onlar mimli.

MEMNUN MU DEĞİLLER Mİ

Hergün binlerce yolcu, göç ediyor sılaya,
Şahit oldu kulağım, okunan her selaya,
Gitmek vaki olmuşsa, durduracak kimse yok,
Son kez bakıp durdular, güneş dünya ve aya.