Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Keşke benim de olsaydı, ahvalimi soranlarım,
Nasılsın diye kapımı, keşke olsa çalanlarım,
Çaresizlik girdabında, bana arka çıkanlarım,

Ne seven ne soranım var, ne de vardır koruyanım,
Bir köşede ben ağlarken, yoktur sesimi duyanım,

Siverekten çıktım, oldum perişan,
Neden çıkmaz benim, sesimi duyan,
Bilirim ki halim, Allaha ayan,
Keşke çıkmasaydım senden Siverek,

Kuran insanın yaşam kataloğudur

Unsur-u insanın hayat oluğudur

Ruhların bedenle uyum soluğudur

Küçede sesler rap tap
İpte yıkanmış espap
Seni görmediğim gün
Oluram billah harap

Küçede lorke oynar

Bazıları kıyamet yok diyorlar
Kendilerini avutmak için
Bazıları
Kurtulmak diyorlar ölüm için
Neden kaçıyorsunuz
Bu telaşınız niçin

Kırmızı gülü kokladım,
Yüreğimi odakladım,
Kokusunu yıllar boyu,
İçimde tutup sakladım.

Kırmızı gülüm asildir,

Kardeşim küsmüş kendi kardeşinden
Küsmesin kimseler karındaşlarından
Küs kimseye katkı kesinlikle katmaz
Kırılmasın kalpler kanar kederlerden

Kahırlanmış kardeş küsen kardeşine

KOKLADIM

Bir gülü kokladım,
Kalbini yokladım,
Baktım ki seviyor,
Hemen şokladım, hemen şokladım.

Ey kişilik sahibi, hiç boşuna uğraşma
Kişilğin aynası, eylem ve söylemindir,
Senden beklenilen şey, sakın haddini aşma,
Sözünü tutuyorsan, o senin güvenindir.......İNSANİ

Bitti bitecek ömrüm, ne kaldı ki önümde,
Tabipler çare bulmaz, derler çare yok derde,
Biter mi hiç ümidim, ya biterse ümid de,

Çare sensin Allahım, sen varken ümit bitmez,
Yalnız sensin ilahım, sensiz bir gemi gitmez,