Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Bütün yollar sana çıkar

Sular baş aşağı akar

Senin aşkın beni yakar

Yağmur gibi göz yaşları, o masmavi gözlerinden,
Yüreğimi öylesine, etkiledi ki derinden,
Hangi kara bulutlardır, gözlerinden yaş akıtan,
Seni çekip alabilsem, gökyüzü derinliğinden,

Yağmadı ne yağmur ne de kar
Görünün odur kuraklık var
Rabbim beyinsizler yüzünden
Bizi helak eder misin Yar

Göğsü paramparça topraklar

Kapitalizim zalimin, en belirgin adresidir,
Kapitalistler de çağdaş, firavunlar cephesidir,
Mümin olan bilmelidir, bilmiyorsa yazık olur,
O İnsanlık onurunun, açık seçik iblisidir,

Kapitalistçe yaşamak, hiç bir mümine yakışmaz,

Hazana döndü mevsim, yeşiller sarardı bak,
Kömür gibiydi saçım, şimdi aktan daha ak,
Döküldü dökülecek, dallarda sarı yaprak,

Bundan sonra bahar yok, kış çökmüş üzerime,
Güneşe hasret beden, kar yağmış her yerime.

Düşünce dışlanınca, başlıyor kan davası,
Ölmeden bir kaç kişi, bitmez kibrin havası,
Ölenler mezarlara kalanlar hapislere,
Hadi pişmanlık duyun, neye yarar sonrası.

Büyükler küçük olur, körüklerler ateşi,

Tavrının anlamını, söylemezsen bilemem,
Kendi kendime onu, bir şeylere yorarım,
Sen gülmeyince ben de, hiç bir zaman gülemem,
Sen cevap vermeyince, ben kendime sorarım.

Sevdin mi sevmedin mi, onu da bilmiyorum,

KEKLİĞİM

Kekliğim kınalıdır,
Kanadı yaralıdır,
Kekliğimin talihi,
Ne yazık karalıdır.

Ya Rabbim sen beni mutlak görürsün

Beni benden daha iyi bilirsin

Art niyetim yoktu inan ki benim

Yaralı olanların aklı yarada kalır,
Ne söylerse söylesin, yaradan etkilenir,
Yara nasıl acımaz, elbette acı verir,
Yara yaşayanındır, yarasızlar ne bilir,