Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Kuran insanın yaşam kataloğudur

Unsur-u insanın hayat oluğudur

Ruhların bedenle uyum soluğudur

Gidiyorum hoşçakal,gidiyorum bak işte,
Sanma ki döneceğim,dönüş yok bu gidişte,
Bıraktım seni sana,çıktım artık dünyandan,
Kimse tutmaz elinden,gördüğüm her düşüşte.

Sandın gitmeyeceğim,sana yapıştım sandın,

GİDENLER GERİ GELMİYOR

Kuşlar döndü yuvasına,
Gidenler geri gelmiyor.
Gidin girin dünyasına,
Gidenler geri gelmiyor.

Gel de şad et şu gönlümü, seni özler seni ister,
Niçin uzaktan bakarsın, lütfeyle cemalin göster,
İster derman ol yarama, ister yarama vur neşter,

Dünyama gelmiyor isen, ne olursun gel rüyama,
Kalbim delik deşik olmuş, artık merhem ol yarama.

Gözyaşımın her damlası, yüreğimden damlamakta,
Yüzümün şekli değişir, hep yüreğim ağlamakta,
Hisettirmek istemem ki, içimdeki depremleri,
Her yeni dert yeni baştan, yüreğimi dağlamakta.

Gel gel de yüreğime sor, sor bak neler çekiyorum,

Ona sığın, Onu düşün,
Yalnız onadır dönüşün.
Gündüz neye inanırsan,
Gece o olacak düşün.

Oğul gönlüm düştü bir vefasıza
Ne gece ne gündüz görmez oldum
Yandı gönlüm benim o duyarsıza
Onu ben hayalimde, düşte gördüm

En yakın dostumuzdur ölüm,
Her şartta bizimle dolaşır,
Ona git diyemezsin gülüm,
Onsuz hayatımız çölleşir.

Gönül kapısını çaldım, girmek için hak katına,
Kapıdan içeri daldım, secde edeyim zatına,
Sen ki ezel senki ebed,rükum secdem senin için,
Bir süre secdede kaldım, vuslat için beratıma,

Bir kere değil bin kere, pişman oldum günahlardan,

Ağlıyorsam gizleyemem, gözümden akan yaşları,
Ağlatanlar sevinsinler, gerçekleşti amaçları,
Bir güler yüze huhtacım, neden çatılır kaşları,

Gel de üzülme diyorlar, güleyim mi bu halime,
Beni benden soyuyorlar, ruhla beden lime lime.