Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Ne ihtimal kaldı, ne de teselli,
Bu gidişin sonu, ebette belli,
Bir ayrılık, sittin sene sürer mi,

Ayrılık sonsuza, doğru gidiyor,
Ruhum bunalıyor, aklım ölüyor,

Dünyası var, dünyası var,
Herkesin bir dünyası var,
Bu gün doğan insanların,
Bilinmez ne gün yası var.

Yazısı var, yazısı var,

DÜN GİTTİ

Ey sesimi duyanlar,
Uyuyup uyananlar,
Fani olan dünyaya,
Zamk gibi yapışanlar.

Ne sen yan ne ben yanayım,
Ne sen yak, ne ben yakayım,
Ateş sevdalılarına,
Birlikte karşı duralım,
Önce biz insan olalım,
İnsana saygı duyalım,

NEŞET ERTAŞ USTAYA

Garip geldi garip diye andılar,
Güller soldu bülbül yasta be usta,
Sevenlerin gelip sana yandılar,
Seni arıyorum nerdesin Usta.

NEREYE GİDİYORUM

Etrafımda sayısız, koşuşturan gölgeler,
Gürültü kabilinde, anlam yitirmiş sözler,
İçim volkan dışımda, buza kesmiş bölgeler,
Üzerimde buz gibi, oku andıran gözler.

Ölümden korkuyorsa, kişi bilir kendini,
Yaşamından çıkarmış, kale almaz dinini,
Tanrının karşısında, seçmiştir tercihini,
Hatırlamak istemez, gireceği kabrini,

Ne çok mutlu olmuştum, bana sevgilim derken,
Dünyalar benim oldu, sevincimden uçmuştum,,
Neden gideceğini bana belli etmedin,
Yıkılmış tükenmiştim, bana veda ederken.

Az çileler çekmedim, bakınca geçmişime,
Çektiğim çilelerim, tek tek girdi düşüme,
Bin kere pişman oldum, dünyaya gelişime,

Tükendim ah tükendim, bırak beni tükendim,
Kimseyle sorunum yok, sorun yalnızca kendim,

Yine yağmur başladı
Bu yağmur yağınca bak
Neler neler olacak
Yeni filizlere bak
Ne güzel yeşerecek
Yeni ufuklar bize