Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Yaralı olanların aklı yarada kalır,
Ne söylerse söylesin, yaradan etkilenir,
Yara nasıl acımaz, elbette acı verir,
Yara yaşayanındır, yarasızlar ne bilir,

Keşke benim de olsaydı, ahvalimi soranlarım,
Nasılsın diye kapımı, keşke olsa çalanlarım,
Çaresizlik girdabında, bana arka çıkanlarım,

Ne seven ne soranım var, ne de vardır koruyanım,
Bir köşede ben ağlarken, yoktur sesimi duyanım,

Siverekten çıktım, oldum perişan,
Neden çıkmaz benim, sesimi duyan,
Bilirim ki halim, Allaha ayan,
Keşke çıkmasaydım senden Siverek,

Çektiğim bunca derdi,
Çekmesem kim çekerdi,
Ben yandıkça birisi,
Bırakın yansın derdi.

Ey kişilik sahibi, hiç boşuna uğraşma
Kişilğin aynası, eylem ve söylemindir,
Senden beklenilen şey, sakın haddini aşma,
Sözünü tutuyorsan, o senin güvenindir.......İNSANİ

Kuran insanın yaşam kataloğudur

Unsur-u insanın hayat oluğudur

Ruhların bedenle uyum soluğudur

Lebbeyk Allahümme lebbeyk,
Aşkın ile yanar yürek,
Yalan olan şu dünyada
Bir gerçek var seni sevmek.

Bazıları kıyamet yok diyorlar
Kendilerini avutmak için
Bazıları
Kurtulmak diyorlar ölüm için
Neden kaçıyorsunuz
Bu telaşınız niçin

Kırmızı gülü kokladım,
Yüreğimi odakladım,
Kokusunu yıllar boyu,
İçimde tutup sakladım.

Kırmızı gülüm asildir,

Kardeşim küsmüş kendi kardeşinden
Küsmesin kimseler karındaşlarından
Küs kimseye katkı kesinlikle katmaz
Kırılmasın kalpler kanar kederlerden

Kahırlanmış kardeş küsen kardeşine