Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Gençlere kıyılmasın,
Kullananlar sorumlu,
Kullananlar bulunsun,
Olmalı onlar mimli.

Gamze gamze yanaklarda,güller açıyor,
Tomurcuk gül gibi gamzen,neşe saçıyor,
Sen gelince kötülükler,hemen kaçıyor,
Sensin benim koruyucu,güzel meleğim.

Gönlümün dalına konan,sen kelebeğim,

MEMNUN MU DEĞİLLER Mİ

Hergün binlerce yolcu, göç ediyor sılaya,
Şahit oldu kulağım, okunan her selaya,
Gitmek vaki olmuşsa, durduracak kimse yok,
Son kez bakıp durdular, güneş dünya ve aya.

Mehışinın mehışinin,............................İncitmeyin incitmeyin,
Derdo küla mehışinin,.........................Yaraları incitmeyin,
Naw serı van çı heyıse,.......................Kafalarının içinde ne varsa,
Ber mı tinın dırıjinın,.............................Getirip önüme döküyorlar,

MEHMED UZUN (MEHEMEYI MALBATA BRODREJ)

İnsanı düşünmekten, kim alıkoyabilir,
Diyelim ki bedeni, sürdüler ta Fizan'a,
Söyleyin düşünceyi, kim nere sürebilir,
Düşünce Hakka ayan,yasak sığmaz izan'a.

Zarfın içinde neler var bilmiyoruz,
Zarfın sadece dışını görüyoruz,
Mazruf sahibinin eline geçecek,
Zarfın açılacağı günü bekliyoruz.

Lebbeyk Allahümme lebbeyk,
Aşkın ile yanar yürek,
Yalan olan şu dünyada
Bir gerçek var seni sevmek.

Nağmeler senin için, sanadır tüm hitabım,
Yalnız seni anlatır, okuduğum kitabım,
Gölgeler kabul etmez, ruhuma sensin tab'ım,

Kulağım yalnız sende, sesine hasret bu gün,
Sesini duyduğumda, olur bayramla düğün.

İnsan et, kemik, kan ve sudan mürekkep,
Aynı özellikte, at, deve ve de merkep,
Akıllı olanda bulunmakta edep,
Aklı olmayanı da satmakta celep.

Nasıl şükretmem, ayak verdin el verdin,
Türlü türlü nimetler, benim önüme serdin,
Akıl verip de donattın, bünyesini her ferdin,
Sana nasıl şükretmesin acz içinde bu kulun.

Güneş ile aydınlattın, al sana gündüz dedin,