Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Ez jı kesi naxazım, nedın jımıra derman,
Keyf xeşım derdı xüra, ew derde mıra ferman,
Bı xedi nıne ew derd, şükrımın jı xedıra,
Dermanı derda zanım, gühdara veyı zıman.

Anam babam Zaza, Zazaca dilim,
Aslını kaybeden haramzadedir,
Üstad beni yermiş, yersin be gülüm,
O da benim gibi, Ademzadedir.

Sana kimsin demeden hoş geldin derim
Ben yalnızca insan olanı severim
İnsan olmak görüntü değildir elbet
İnsan gibi insanlara insan derim

Ne türk olmak ne de kürt olmak değildir

Yok iken hiç bir zerre,ancak var idi Allah
O zamanda yok idi ne akşam nede sabah

Ne zaman vardı anda nede mevcut bir mekan
Ol demeden olmazdı dünya dediğimiz han

Herkes taşıyabilir, belleğinde bir çok sır,
Hep gizli kalabilir, geçse de yüz bin asır,
Kimi kez sızabilir, darbe yiyince nasır,
Sadakat ile vefa, sırlar için anasır.

Babam benim,kokunu özlemişem,
Kaç yıl oldu,yüzünü görmemişem,
Ayrılık zor,nedense bilmemişem,
Gözlerim hep,seni arzular babam

Babab babam,yüreğimde ukdesin,

Sükuti hayale uğrattın beni,
Hayalimde bilsen ne günler vardı,
Senden istemiştim beni sevmeni,
Seninle ruhumu hüzünler sardı.

Yağmur bulutları umut dağıttı,

Yatalak olunca bakmayacaksan
Söyle be sen beni böyle mi sevdin
İyi gün kötü gün yeminimiz var
Benim yerimde sen olabilirdin

Sevmek dille değil gönül iledir

Ne yemenden gelmişim,
Kahve olup karşına,
Ne dokunan ipeğim,
Giremedim çarşına,
Hiç kimsenin giremem,
Bilin ki günahına,

Bitirmişim dünyamı, ahir adımlar kaldı,
Sanmayın ki bu aciz, dünyaya derin daldı.