Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Bilmeyenler bilmez seni,
Herkes varlığın deseni,
Herkesin bir payı varsa,
Sende almışsın hisseni.

En az varlığım kadar,varlığına inandım,
Varlığımı var eden,Haliktir senin adın,
Her şeyi çift yarattın,bir erkek biri kadın.
Sanadır elbet şükrüm,sanadır benim hamdım,

Sanatın en büyüğü,
Kainatın varlığı,
Bunu anlamayanda,
Vardır fikir darlığı.

Hak teala nimetleri, takdim etmiş tüm kullara,

Dili dini ve rengine, bir üstünlük sağlamadan,

Ölümlüler engel koymuş, nimete giden yollara,

Ruhum daralmaktadır, boğuluyorum,
Düştüğüm duruma bak, kahroluyorum,
Dertlerle boğuşuyor, bunalıyorum,
Çare aramaktayım, çıkamıyorum,

Gülmeyin hiç kimseye, size de gelir,

Renklerimiz farklıdır beyaz siyah ve sarı
Dizaynımız aynıdır baş gövde ayakları

Doğarken ağlamışız elbet insan olarak
İnsan gibi yaşayıp insan gibi gülerek

Herkes taşıyabilir, belleğinde bir çok sır,
Hep gizli kalabilir, geçse de yüz bin asır,
Kimi kez sızabilir, darbe yiyince nasır,
Sadakat ile vefa, sırlar için anasır.

Babam benim,kokunu özlemişem,
Kaç yıl oldu,yüzünü görmemişem,
Ayrılık zor,nedense bilmemişem,
Gözlerim hep,seni arzular babam

Babab babam,yüreğimde ukdesin,

Hayat Hay'ın soluğudur,
Fıtrat say'ın oluğudur,
Unutulmasın ki vahiy,
İnsanlğn okuludur.

Sana kimsin demeden hoş geldin derim
Ben yalnızca insan olanı severim
İnsan olmak görüntü değildir elbet
İnsan gibi insanlara insan derim

Ne türk olmak ne de kürt olmak değildir