Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Kavmi kimliğim tercihim değil,
O yoktan var edenin tercihi,
Ey nefsim yaradanına eğil,
Yaradandır tercihin sahibi.

Ölmeden ölebilen, korkuları yenmiştir,
Ölümden ötesine, insanlar hükmedemez,
Ölümle dirilenler, nefsine direnmiştir,
Korkularla yaşayan, ölmeyi düşünemez,

KARARIM

Israrın anlamı yok,dönüşü yoktur artık,
Bu yola baş koymuşum,vazgeçmemi bekleme,
Sanma pabuç bıraktık, amacımız besbelli,
Düşünüp anlamadan,başka anlam yükleme.

Yok iken hiç bir zerre,ancak var idi Allah
O zamanda yok idi ne akşam nede sabah

Ne zaman vardı anda nede mevcut bir mekan
Ol demeden olmazdı dünya dediğimiz han

Yari görünce sevende ne hüzün kalır ne gam,
Müştak olur dil tutulur, yürekten çıkar makam

Lı Zeynıkê, Zeynıkê,........................Zeynep ha Zeynep,
Zeynık pora şe dıkê,.......................Zeynep saç taramakta,
Destı vida lilıkê,..............................Elinde ayna var,
Zeynıkê ha Zeynıkê,.......................Zeynep ha Zeynep,

Ne partimiz bir dindir, ne mezhep ne tarikat.
Kuldan beklenen yalnız, yaradana sadakat.

Allah'ı bilen insan, her bir şeyi bilmiştir,
Bilmeyen her kim ise, o da ruhen ölmüştür.

Takdire ram olmayan, demesin Müslümanım,
Takdir ile beraber, tertemiz olsun anım,
Bilirim ki yaradan, benim güven limanım,
Takdire ram olmuşum, diyorum Müslümanım.

İnsan diye yaratıldım,
İnsan içine katıldım,
Terazinin kefesinde,
İnsanlığımla tartıldım.