Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Tevbe eden her insan, özeleştiri yapsın,
Temizlenmiş olarak, yalnız Allah'a tapsın,
Peygamber ahlakından, kendine erdem kapsın,
Desin ki ey Allah'ım, sen alemlere Rab'sın.

Nerelere gidiyorsun,/ Havalarda uçan demir,
Beni hüzne boğuyorsun,/ Söyle kimden aldın emir,

Gök yüzünde kalacaksan,/ Beni de götür yanında,
Hedefine varacaksan,/ Hazır olurum anında,

Gökten düşen her damla,
Geri döner zamanla,
Sizi selamlıyorum,
İçten gelen duamla.

Aşk senin, meşk senin, tercih senindir,
Pişmanlık bilki yere düşenindir,
Akıl sahipleri, mükellef olur,
Vuslat yalnız hakkı, düşünenindir.

KADRİ GÖRAL AĞABEY'İME

Diyarbekir sevdalısı, bilinmelidir KADRİ,
Sevdası Dicleye benzer, gönlünden belli sadrı,
Diyarbekirden yüzüne, nuru yansıtır bedri,

Ömrümün son güneşi, batmak üzere şimdi,
Geceler kapkaranlık, diyecekler bu kimdi,
Teselliler faydasız, batan güneş doğmuyor,
Ya güldü diyecekler, ya da derler dikendi.

RUHLAR ALEMİNDEN

Ruhlar aleminden geldim,
Konuk oldum şu dünyaya,
Dünya sahibini bildim,
Kandım gördüğüm rüyaya.

Sevilen habersizse, sevmek seveni bağlar,
Sevilen negatifse, her seven mutlak ağlar,
Sevenin çektiği ah, duyanda yürek dağlar,
Sevenin yangınına, dayanmaz yüce dağlar.

Sevgi
En çok ihtiyacımız olan kelime
En çok duymamız gereken ses
En çok aramamız gereken duygu
Nedir bilir misiniz
Her ne olursa olsun sevmek

ŞİKAYETİMİZ

Medeni denen dünya, gözünü yummuş zulme,
Biz onları tanırız, nerede Müslümanlar,
Güneş elbet doğacak, ye'se düşüp üzülme,
Açılacak bekleyin, güven dolu limanlar.