Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

GELECEK DİYE

Her cuma gününde, bekledim durdum,
Yarın tatil diye hayaller kurdum,
Gah ayağa kalktım, gahi oturdum,
Evladım okuldan gelecek diye.

Sinan Karakaş
KİMSE SANMASIN

Ben gecelerin sırdaşı,
Kimsesizlerin kardaşı,
Birisi yalnız kalmasın,

Nereye gidersem, orada kuyruk,
Sıraya gir diyen, bir sürü buyruk,
Kafam allak bullak, düşüncem savruk,

Düzelir mi bilmem, bizi ezenler,
Mutluluk vermiyor, batıl düzenler.

Etle kemik insanı insan yapmaz,
İnsan Allah'tan başkasına tapmaz,
Kendi sözüne kendi inanmazsa,
Sabun köpüğünden hiç farkı kalmaz.

Elinden geleni yapmayan, sorumluluk altında ezilmeye mahkum insanlardır, Sorumluluğunu bilmekten aciz insanlar da, eşekten daha cahil varlıklardır.

Söyler misin sen bana, yeniden döner misin,
Tekrar eskisi gibi, tebessüm eder misin,
Ellerimden tutarak, seviyorum der misin,

Can tenimde durdukça, umudu tutacağım,
Yüreğimde sevgini, her an yaşatacağım.

FİŞLİYORLAR

Diktatörlerin sonu, hüsranla son buluyor,
Zulmü yapan her kimse, rezil olup ölüyor,
Gücüne güvenenler,virüse eğiliyor,
...

Tanıdık ve akrabaya verilen öncelikler,
İnsan olma duygusunu temelinden zedeler.

Adaletin terazisi, ayrıcalık sağlamaz,
Adil olan bir Müslüman, hesap günü ağlamaz.

Sabahı şerifleriniz, hayra vesile olsun,
Bu gün de işleriniz, hayırlar ile dolsun,
Hayra doğru koşalım, hayırda yarışalım,
Şerre hizmet edenler, ya ıslah ya da solsun.

Demokratik açılım,milletin ihtiyacı,
Prangalar yüzünden,bu millet çekti acı,
İlahlık taslıyordu, prangayı vuranlar,
Bu millet ev sahibi, sanmayın ki kiracı.