Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Elinden geleni yapmayan, sorumluluk altında ezilmeye mahkum insanlardır, Sorumluluğunu bilmekten aciz insanlar da, eşekten daha cahil varlıklardır.

FİŞLİYORLAR

Diktatörlerin sonu, hüsranla son buluyor,
Zulmü yapan her kimse, rezil olup ölüyor,
Gücüne güvenenler,virüse eğiliyor,
...

Hakkını savunan insan haklılığını haksızlık yaparak kanıtlayamaz.
Kendisine yapılan haksızlıkların karşısında artık haklı duramaz.

GELECEK DİYE

Her cuma gününde, bekledim durdum,
Yarın tatil diye hayaller kurdum,
Gah ayağa kalktım, gahi oturdum,
Evladım okuldan gelecek diye.

Gök gökte mi, yerde mi?
Yer yerde mi, gökte mi?
Gelin çıkın içinden,
İkisi birlikte mi?

Müminler adil olmalı,
KUL HAKKINI KORUMALI,
NAMAZ KILAN ORUÇ TUTAN,
VERDİĞİ SÖZDE DURMALI.

BAKARSAM

Sen varken sevgili, nasıl bulayım,
İzin ver yoluna, kurban olayım,
Sen benim her şeyim, tek ümidimsin,
Sevgi sen aşk sensin, senle dolayım.

Cananıma ram olmuş, yazı yazan kalemim,
Şu dünya düzleminde, odur benim alemim,
Cananıma fedadır, soluduğum her demim,
Yalnızca cananımla, olurum ben mütemmim.

Demokratik açılım,milletin ihtiyacı,
Prangalar yüzünden,bu millet çekti acı,
İlahlık taslıyordu, prangayı vuranlar,
Bu millet ev sahibi, sanmayın ki kiracı.

Acz içinde bir kul'um,
Hakka yönelir yolum,
Asla yok oluş değil,
Varlığa gider ölüm.