Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Pislikleri ruhuna, dilediğin kadar dep,
Depdiğin kadar bilki, senden kaybolur edep.

Ded şıno, detza yeno,................Amca gidiyor, amcaoğlu geliyor,
Xal şıno, xalza yeno,.................Dayı gidiyor dayıoğlu geliyor,
Ked mewacı se beno,................Hiç sormayın ne oluyor,
Roj şıno aşmi yeno,...................Güneş gidiyor ay geliyor,
Aşmi şıno roj yeno,...................Ay gidiyor güneş geliyor.

Gecelere yalvardım, teselli etsin diye,
Geceler benden fazla, muhtaçmış teselliye,
Bir kez olsun güneşin, yüzünü görememiş,
Müebbete hükümlü, gece dönmüş deliye,

VEREN EL ALAN EL

Veren el üstün diyorlar, muhtaç olan ellerden,
Şu veren ellere bakın, işaret edilen mi,
Bunların istismarları, okunur yüzlerinden,
Fakirlerin haklarını, bunlar gasp edenler mi.

İslamı anlamak için filozof olmaya gerek yok,
ÇÜNKÜ O APAÇIK BİR MESAJDIR İNSAN VE CİNLER İÇİN,
BATI HAKİKATTEN UZAK KALDIĞINDAN ORADA FİLOZOF ÇOK.
FİLOZOF KAPI ÖNÜNDE DOLAŞIR ANCAK İÇERİ GİRMEZ,
Soruyorum mütefekkir içeriye girmektedir, NİÇİN?

Bastığın yerden ses gelsin,
Saman altından yürüme,
Düşmanların seni bilsin,
Ayağı yerden sürüme,
Net olsun ne söylüyorsan,
Tehlikeli olur pusan,

Düşlerim ah düşlerim,
Sensiz geçmez düşlerim,
Uyandığımda seni,
Hep yanımda düşlerim,

Şu esmerin kaşına,
Bakamam göz yaşına,
Böyle bırakıp gitti,
Beni bir tek başıma,

Camı tanımayan insan, elması da camdan sanır,
Elmas da parçalanır, elbet cam da parçalanır,
Camın parçaları toplanır, elbette çöpe atılır,
Elmasın parçaları toplanır, muhafazaya alınır.

Ne son nefes senindir,
Ne de söylenen son söz,
Seni var edenindir,
Düşün ve aklından süz.