Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Bir hüzünlü haber aldım, bir yakınım ölmüştü,
Ortak olan şu dünyadan, bir can daha göçmüştü,
Gözümden sessizce yaşlar, yanağıma düşmüştü,

Sırası gelen gidiyor, tehiri mümkün değil,
Sıra kimin belli mi ki, eğil kadere eğil,

FIRAT BENİ ALDI

Fıratın dibinde, bulunur kumlar,
Şimdi çiçek açmış, köyde zakkumlar,
Daha yirmi beşe yeni girmiştim,
Bundan sonra bana, yakılır mumlar.

Önceliğimiz insan,
İnsanlık bize ihsan,
Şeytana ortak olur,
Haksızlıklara susan.

Diri ölmek için var,
Ölüm diri için var,
Mukadderdir her nefse,
Dikdörtgen olan mezar.

Geçmişiyle övünenler

Bilmezler mi dün bitmiştir

Bu gün dizini dövenler

UYANSIN

Az veya çok,
Var veya yok,
Aç veya tok,

İyilerin sessizliği, zulme cesaret vermekte,
Sessiz kaldıkça iyiler,tepkileri bitirmekte,
Nihayette şişirilen, balonun bir hacmi vardır,
Gazı alınmazsa eğer,patlayacak denilmekte.

Seninle olmak varken, neden burda durayım,
Yalnız senin aşkını, kalbime doldurayım,
Sana sormayacaksam, gidip kime sorayım,


Sevmiyor olsan bile, ben seni seveceğim,

Dost dostuna koymaz kota,
Hedef aynı aynı rota,
Dostlar birbirini anlar,
Dost dostuna vermez nota.

NEWROZ

Sanmayın ki ölüdür, o kupkuru ağaçlar,
Kim demiş yeşillenmez, onlar yeşile açlar,
Her ölen dirilecek, takdir olunduğu gün,
Fıtratının gereği, tanımlanmış amaçlar.