Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

UYANSIN

Az veya çok,
Var veya yok,
Aç veya tok,

İyilerin sessizliği, zulme cesaret vermekte,
Sessiz kaldıkça iyiler,tepkileri bitirmekte,
Nihayette şişirilen, balonun bir hacmi vardır,
Gazı alınmazsa eğer,patlayacak denilmekte.

Boyun büküp duruşun, sebebi nedir söyle,
Karlar yağmış saçına, bu halin nedir böyle,
Söyler misin kendini, neden düşürdün dile,
Görmedin mi sen gülün, ettiğini bülbüle,

Uğruna ölsem bile, hep seni seveceğim,

Bilmez misin neden oldu, şerefsiz,
Kendi yaptıkları etti, şerefsiz,
Bir şey var sandın, takıldın peşine,
Fark ettin mi, sen de oldun, şerefsiz,

Asuman ağlamakta dökmekte göz yaşını

Güneşle ay nöbette ayırmaz bakışını

Sıra ne zaman gelir bilinmez bir sır gibi

Bizim görmediğimiz, binlerce yıldız kayar,
Buna rağmen insanlar, gökte yıldızlar sayar,
Var olan her nesneye, mutlak verilir ayar,
Hakikatten gafiller, cehaletini dayar,

Sağır kör ve dilsizler, kilitlemiş kapıyı,

Okumuş yazmışların, sorumluluğu büyük,
Düşünüp konuşmazsa, söylediği olur yük,
Sulhu sükunu temin, edemiyorsa sussun,
Düşünmeden söylenen, sözlerin sonu süyük.

Annelerin büyüğü,
Yüklenmiş bütün yükü,
Ondan bize mirastır,
Koruyunuz küçüğü,

Müminler bilmeli ki asabiye haramdır,
Mümin mümine kardeş, bu ilahi fermandır,
Ayrıcalık bekleyen, idrakten yoksun kişi,
Vahyi ilahi her dem, derdimize dermandır.

Ak akçe, kara gün içindir dedi atalar,
Kara günü düşünmeden, nasıl yatarlar,


Anla ki sayılıdır, tüketme soluğunu,
Kapat zayi olmasın, boş akan musluğunu,