Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Destı vi hünne,.............Elleri kına
Cem mıda rune,...........Gel yanıma otur
Kes nema çune,...........Kimse kalmadı gittiler
İro Davete....................Bu gün düğündür
Gowend dılizın,............Halay çekiyorlar
Xalti u mete..................Teyzeyle Hala

İstikrarın uğruna, bozuldu teraziler,
Açılan bu yamayı, nasıl diksin terziler,
Adalet insanlığın, onurunun simgesi,
İstikrar istemişti, Almanyada naziler.

Kimin için bu kavga, kimin için istikrar,

Hesap günü hesap günü,
Unutma sakın ha dünü,
Kimisine pişmanlıktır,
Kimine olur düğünü.

İkindi zamanına yemin olsun

Ne öğledir ne de akşam o vakit

Mü'min olanlar kurtuluşu bulsun

Dört dörtlük olana Peygamber denir,
Peygamberi seven, rehber edinir,
Şairler aşıklar, yürek insanı,
Yürekten dökülen, sözle bilenir.

SURİYE

Suriyede olanları, sağır sultanlar duydular,
Duyarlı insanlar buna, gerekli tavrı koydular,
Esed nefsinin peşinde, sona doğru koşmaktadır,
Her gün onlarca masumun, bir bir canına kıydılar.

Sevgi fıtratın yolu,
Fıtrat sevgiyle dolu,
Sevmeyi unutanın,
Yok olur sağı solu.

Gecelere yalvardım, teselli etsin diye,
Geceler benden fazla, muhtaçmış teselliye,
Bir kez olsun güneşin, yüzünü görememiş,
Müebbete hükümlü, gece dönmüş deliye,

VEREN EL ALAN EL

Veren el üstün diyorlar, muhtaç olan ellerden,
Şu veren ellere bakın, işaret edilen mi,
Bunların istismarları, okunur yüzlerinden,
Fakirlerin haklarını, bunlar gasp edenler mi.

Annelerin büyüğü,
Yüklenmiş bütün yükü,
Ondan bize mirastır,
Koruyunuz küçüğü,