Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Özgür olmalı iradem,
Hakka doğru gider kadem,
Toprak bağrına basarken,
Alnımdan öper seccadem.

Kara diyorlar afrikaya,
Bahtı mı kara, yoksa derisi mi kara,
Onları bu hale düşürenlerin yüzü olsun kapkara,
Utanmazlar, arlanmazlar hala atmakta nara,
Göz göre göre insanlar kırım kırım kırılıyorlar,
Bugün onlar düşmüşler dara,

Gözlerin dili ortak, sen anlat ben anlarım,
O bakışın olmazsa, hüzünlenir ağlarım,
Gözlerin deniz olur, gözyaşlarım da ırmak,
Yüreğinin içine, süzülerek akarım.

Bahar her zaman bahar,
Yürekten sönmesin har,
Kışı bahara çevir,
Ey gönlümü çalan yar.

Baharı bahar yapan,

Her ölüm bir doğumdur,
HER DOĞUM DA BİR ÖLÜM,
YARADAN UMUDUMDUR,
Gerisi yalan gülüm.

Önemli olan yürektir,
Beden uzak olabilir,
Yüreği aynı atanlar,
Birbirini bulabilir.

Aradığın yar mı, yoksa kendin mi,
Bunca yandıkların, senin derdin mi,
Senden isteneni, ele verdin mi,
Yari değil beni, ben bulamadım,

Tevbe eden her insan, özeleştiri yapsın,
Temizlenmiş olarak, yalnız Allah'a tapsın,
Peygamber ahlakından, kendine erdem kapsın,
Desin ki ey Allah'ım, sen alemlere Rab'sın.

Nerelere gidiyorsun,/ Havalarda uçan demir,
Beni hüzne boğuyorsun,/ Söyle kimden aldın emir,

Gök yüzünde kalacaksan,/ Beni de götür yanında,
Hedefine varacaksan,/ Hazır olurum anında,

Aşk senin, meşk senin, tercih senindir,
Pişmanlık bilki yere düşenindir,
Akıl sahipleri, mükellef olur,
Vuslat yalnız hakkı, düşünenindir.