Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Sanatın en büyüğü,
Kainatın varlığı,
Bunu anlamayanda,
Vardır fikir darlığı.

Renklerimiz farklıdır beyaz siyah ve sarı
Dizaynımız aynıdır baş gövde ayakları

Doğarken ağlamışız elbet insan olarak
İnsan gibi yaşayıp insan gibi gülerek

Ruhum daralmaktadır, boğuluyorum,
Düştüğüm duruma bak, kahroluyorum,
Dertlerle boğuşuyor, bunalıyorum,
Çare aramaktayım, çıkamıyorum,

Gülmeyin hiç kimseye, size de gelir,

Kavmi kimliğim tercihim değil,
O yoktan var edenin tercihi,
Ey nefsim yaradanına eğil,
Yaradandır tercihin sahibi.

Hayat Hay'ın soluğudur,
Fıtrat say'ın oluğudur,
Unutulmasın ki vahiy,
İnsanlğn okuludur.

Hıçkıra hıçkıra ağlıyormusun
İçine dert atıp dağlıyormusun
Yalnızlık çok acı anlıyormusun
Gurbette yalnızım çaresizim ben

Akşam olur tek başına oturur

İNNEMA BÜİSTÜ Lİ MÜTEMMİME MEKARİMEL AHLAK
BEN GÜZEL AHLAKI TAMAMLAMAK ÜZERE GÖNDERİLDİM(HADİS-İ ŞERİF)

Söyleyin böyle dememiş miydi İslamın Peygamberi,
Madem böyle bizler niçin unuttuk bu güzel rehberi,
Beş vakit namaz dedik, onu da ya kıldık ya kılmadık,

CUMANIZ MÜBAREK OLSUN

Cumayı Cuma yapan, bilin ki Rabbimizdir,
Yalnız Allaha tapan, bedende kalbimizdir,
Bize Hakkı aratan, nefisle harbimizdir,

Parası olan seçilir,
Parasız yanlız seçmendir,
Gerçek olan bir şey var ki,
Fakir geçim derdindedir.

Allah'ı bilen insan, her bir şeyi bilmiştir,
Bilmeyen her kim ise, o da ruhen ölmüştür.