Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Herkes taşıyabilir, belleğinde bir çok sır,
Hep gizli kalabilir, geçse de yüz bin asır,
Kimi kez sızabilir, darbe yiyince nasır,
Sadakat ile vefa, sırlar için anasır.

Babam benim,kokunu özlemişem,
Kaç yıl oldu,yüzünü görmemişem,
Ayrılık zor,nedense bilmemişem,
Gözlerim hep,seni arzular babam

Babab babam,yüreğimde ukdesin,

Yari görünce sevende ne hüzün kalır ne gam,
Müştak olur dil tutulur, yürekten çıkar makam

Allah'ı bilen insan, her bir şeyi bilmiştir,
Bilmeyen her kim ise, o da ruhen ölmüştür.

Güneş mi battı,
Ay mı tutuldu,
Göz göremedi,
Her yer karardı,
Sessizlik çöktü,
Sensiz bu dünya,

Takdire ram olmayan, demesin Müslümanım,
Takdir ile beraber, tertemiz olsun anım,
Bilirim ki yaradan, benim güven limanım,
Takdire ram olmuşum, diyorum Müslümanım.

Sen benim ruh dünyamda, derin izler bıraktın,
Yalnız ruhuma değil, iliklerime aktın,
Farkında mıydın bilmem, yaktıkça daha yaktın,
Nihayet en sonunda, beni öksüz bıraktın, beni sensiz bıraktın.

Sana mı sitem etsem, kendime mi bilemem,

VUSLATIMIZ

Mahşere kaldı bizim, ne yazık vuslatımız,
Açılmadı dünyada, kararan şu bahtımız,
Yaşatmak için aşkı, verilmişti ahdımız,

Kavmi kimliğim tercihim değil,
O yoktan var edenin tercihi,
Ey nefsim yaradanına eğil,
Yaradandır tercihin sahibi.

Seveceğin seni yakın, kılmıyorsa Allah'a,
Vazgeçmezsen eğer ondan, gireceksin günaha.