Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Tesbih tanesi gibi, dağıttılar ümmeti,
Beyinsizler yüzünden, istediler zulmeti,
Zalim aralardaki, bağlarını eritti,
Hainler bulunmazsa, dik durmak mümkün değil,

Boynı ez nıveşı toya...........Bak ben senin hastanım
Dari çınyo bı dariya..........İlaç yoktur ilaçsızım
Sekera ez to heskena.....Ne yapayım ben seni seviyorum
Nızana tı keyna kıya.........Bilmiyorum sen kimin kızısın

Tı feamkenı ez sevana.....Sen ne dediğimi biliyor musun

Toprak devri daimle meşgul,
Bazen sebzedir bazen de gül,
Dün vazgeçilmezim diyenler,
Bugün yolda topraktır oğul.

VAKİT DOLDU

Gel beni yolculama, dayanamam vedaya,
Hiç kimse uğramasın, benim gibi cüdaya,
Gözyaşımı tutamam, boynu bükülü görsem,
Uğruna hiç çekinmem, bu canımı fedaya.

VAN ÜMİT

Van ümit dersek ne olur, barışa gitmek için,
Van ümit için van minüt, seçeneğini seçin,
Ölümler çözüm olmuyor, toprak ise doymuyor,
Barışın tesisi için, herkese bir rol biçin.

Kaşlarını yay gibi gerdikçe gerdirmişsin
Fırlattığın bakışla yüreğimi delmişsin
Kimsesiz sandın beni yüklenerek üstüme
Benimle alay edip resimler göndermişsin

Bilmeyenler bilmez seni,
Herkes varlığın deseni,
Herkesin bir payı varsa,
Sende almışsın hisseni.

En az varlığım kadar,varlığına inandım,
Varlığımı var eden,Haliktir senin adın,
Her şeyi çift yarattın,bir erkek biri kadın.
Sanadır elbet şükrüm,sanadır benim hamdım,

Bildiğim varlıklara benze varlık değilsin,
Bırak önünde bu can, diz çöküp de eğilsin,
Sevmen değil isteğim, varlığın kafi bana,
Varlığınla bu garip, izin ver de sevinsin.

Senden gelecek her şey, başım gözüm üstüne,

İnan ki sevmiyorum ben veda sahnesini
Yaşarım sanki her an sonbahar mevsimini


Gözler buğulu yaşlı yüreklerde burukluk
Sarsılacağım sanki kalacak boynum bükük