Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Düşünce dışlanınca, başlıyor kan davası,
Ölmeden bir kaç kişi, bitmez kibrin havası,
Ölenler mezarlara kalanlar hapislere,
Hadi pişmanlık duyun, neye yarar sonrası.

Büyükler küçük olur, körüklerler ateşi,

Edem edem canım edem

Bilmem ki ben nere gidem

Ahır dağı doruğuna

İş olacağına varır,
Kişi yaptığını görür,
Önünü görebildikçe,
Kişi hedefine yürür.

Ey kişilik sahibi, hiç boşuna uğraşma
Kişilğin aynası, eylem ve söylemindir,
Senden beklenilen şey, sakın haddini aşma,
Sözünü tutuyorsan, o senin güvenindir.......İNSANİ

Bazıları kıyamet yok diyorlar
Kendilerini avutmak için
Bazıları
Kurtulmak diyorlar ölüm için
Neden kaçıyorsunuz
Bu telaşınız niçin

Kırmızı gülü kokladım,
Yüreğimi odakladım,
Kokusunu yıllar boyu,
İçimde tutup sakladım.

Kırmızı gülüm asildir,

Kardeşim küsmüş kendi kardeşinden
Küsmesin kimseler karındaşlarından
Küs kimseye katkı kesinlikle katmaz
Kırılmasın kalpler kanar kederlerden

Kahırlanmış kardeş küsen kardeşine

KOKLADIM

Bir gülü kokladım,
Kalbini yokladım,
Baktım ki seviyor,
Hemen şokladım, hemen şokladım.

Lebbeyk Allahümme lebbeyk,
Aşkın ile yanar yürek,
Yalan olan şu dünyada
Bir gerçek var seni sevmek.

Küçede sesler rap tap
İpte yıkanmış espap
Seni görmediğim gün
Oluram billah harap

Küçede lorke oynar