Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Sarı yapraklar misali,sararmış rengi ruhsarın
Hazanlar mı değdi sana,kışlara dönmüş baharın
Fiziki harita gibi,bu görünen yüz senin mi
Garip mi kalmışsın yoksa,yok mudur senin diyarın

Dünya dönen değirmendir,insan bunun ham maddesi

Ellerim ter içinde,senin heyecanından,
Kalbim duracak gibi,geçiyorken yanından,
Sesimi yükseltmeden,sana bir selam verdim,
Selamımı alınca,bir oh çektim derinden,

İçim seninle dolu,sen sen ne güzelsin sen,

Kendini el mi belledin,
El gibi bakıyorsun,
Görmez misin yüreğimi,
Kor gibi yakıyorsun,
Damarımda dolaşıyor,
Kan olup akıyorsun,

Beni yok sayman için, senin yok olman gerek,
Varlıkları yok saymaz, kendini bilen yürek,
Beni sen mi yarattın, yok saymak istiyorsun,
Her canlıyı sevmektir, insan olmakta erek.

Ez destı xü wekırime,............................Ellerimi açmışım,
Ez jı xedı xü düxazım,............................Ben Rabbimden istiyorum,
Ez zanım kü tu Kerim'e,........................Ben biliyorum ki sen Kerim'sin,
Magfiretı te düxazım,.............................Bağışlamanı istiyorum.

Düşünmek değil mi ayıran

Üretimi bilinçli yapan

Şereften nasibini alan

FITRAT FITRAT

Dostlarım diyor bana,
Fıtrat fıtrat diyorsun,
Hadi bir anlatsana,
Ne demek istiyorsun.

Farkın varsa müşrikten, yaşa göster farkını,
Karşı gibi görünüp, döndürme hiç çarkını,
O batağa dalmışsa, senin dalman gerekmez,
Farkın olmazsa bil ki, pisletirsin arkını.

Evren öylesine büyük, öylesine muhteşem ki,
Kainatın karşısında, insanın cürümü ne ki,
Ey sorumluluk sahibi, dönüp te kendine de ki,
Ey nefsim, düşün ki sen, ala külli hal öleceksin.

Çok yediler yaprağımı meyvemi
Kaç yaz boyu kullandılar gölgemi
Ayırdılar dallarımdan gövdemi
Benim de canım var farkındamısın

Uzanmalı göklere hep dallarım