Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Sen mehtabım,sen güneşim,sevgilimsin sen benim,
Hülyamda sen,rüyamda sen,yüreğimdesin benim,
Gündüzüm sen gecemde sen,sensin dilimde hecem,
Dışımda sen,içimde sen,sensin bedende tenim.

Benden uzak olsa da ikametin mekanın

Damarımda akmakta inan ki senin kanın

Yalvarsam Allahıma sana kavuşmak için

Ben deli ben divane,
Olmuş isem kime ne,
Benim bir çift sözüm var,
Sözlerinden dönene,

Ben kime küsmüşüm, bilmem ben kime,
Derman olamadı, kimse derdime,
Ne kadar dert varsa, gelmiş üstüme,

Sandım ki varmışım, ben de farkına,
Bilmeden girmişim, dünya çarkına,

Ben kimim?
Ben neyim?
Su muyum?
Kan mıyım?
Deri miyim?
Et miyim?

Söyleyin gök mü büyüktür,
Yoksa yer mi göğe yüktür,
Yerler göklere dağılmış,
Tüm yerler bölük bölüktür.

İnsanı çürüten, çektiği çile,
Çekenler çileyi, getirmez dile,
Arkası kesilmez, dertlerin bile,

Bu nasıl dünyadır, nasıl yaşamak,
Neden zordur böyle, hayatta kalmak,

Buka me buka delal,.....................Gelinimiz çok iyi,
Veka awa me zelal,.......................Berrak su gibi,
Jı zawara bu helal,.........................Damadın helalı oldu,

Verın verın davetı,..........................Gelin gelin düğüne,
Kiye bıde xelatı,.............................Ödülü kim verecek,

Erezyona uğratmaz,
Değer de kazandırmaz,
Sorgu günü sorulmaz,
Olmaz ırkın faydası.

Empati yap empati yap,
İnsan isen epmati yap,
Empatiyle işin yoksa,
İster saman ol ister sap,
Taptığın Allah değildir,
Gayrı neye taparsan tap.