Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Urfa Urfa olalı, vermedi böyle bir ders,
Öyle bir tokat attı, Ankaradan geldi ses,
Çantada keklik diye, hazırladılar kafes,

Karar yalnız milletin, kimseler unutmasın,
Milleti hiçe sayan, avucunu yalasın.

Dünyanın dört bir köşesinde, zalimler zulüm yapmakta,
Görünürde dinleri vardır, bilinmez neye tapmakta,
Zalimlerin tanrısı olmaz, nefisleri tanrılaşmış,
Her kim yaparsa yapsın zulmü, benim yüreğim yanmakta,

Her ne istersen iste, uygun olsun rızaya,
Sakın ola niyetin uğramasın kazaya.

Unutturmaksa maksadın,
Beyhude çaba harcama,
Sen unut istersen beni,
Seni unuturum sanma,

İşte geldik gidiyoruz,
Hakka doğru yürüyoruz,
Gidenleri görüyoruz,
Bil ki dönüş yok bu yoldan,

Ey insanoğlu, şeytana ibadet etmeyin,
Doğru yol varken, asla eğri yola gitmeyin,
Kendi nefsinizden, sakın ha put üretmeyin,
Madem öyle gücünüz yetiyorsa, ölmeyin,
Apaçık düşmanlarınızı dost edinmeyin

Sarı yapraklar misali,sararmış rengi ruhsarın
Hazanlar mı değdi sana,kışlara dönmüş baharın
Fiziki harita gibi,bu görünen yüz senin mi
Garip mi kalmışsın yoksa,yok mudur senin diyarın

Dünya dönen değirmendir,insan bunun ham maddesi

Ellerim ter içinde,senin heyecanından,
Kalbim duracak gibi,geçiyorken yanından,
Sesimi yükseltmeden,sana bir selam verdim,
Selamımı alınca,bir oh çektim derinden,

İçim seninle dolu,sen sen ne güzelsin sen,

Beni yok sayman için, senin yok olman gerek,
Varlıkları yok saymaz, kendini bilen yürek,
Beni sen mi yarattın, yok saymak istiyorsun,
Her canlıyı sevmektir, insan olmakta erek.

Kendini el mi belledin,
El gibi bakıyorsun,
Görmez misin yüreğimi,
Kor gibi yakıyorsun,
Damarımda dolaşıyor,
Kan olup akıyorsun,