Yine yoksun diye yandı bu can
yine hasretim bu aşka sürgün
yine çorak gönlümde sızın
yine susadım aşkına sen gelmedin
duygularımın tercümanı sensin
ferman dinlemez tutsak ömürlerin vurgun yarası
baharlarda maziler konuşur yangın vakti kan kızılı
ayaz gecelerde suskunlaşır sevda dönülmezin hazanı
savrulunca bir avuç toprak bile sararıp kalmadı
kör kuyularda kendini yitirenlerin özü yokluk
Gönlü del eyleyen yar birer gül imiş
nice sevdalar feryad figan eylemiş
nice yürekler bir çift gözde esirmiş
köz kül olmadan canana can imiş
...
Aşk teslim zamanıdır
gül aşkın canıdır
sır gerçek kapısıdır
vakit vuslat vaktidir
Ebediyetim aşk dirilmektir
Sen belki bana bakıp hiç korkmadığımı sanıyorsun öylece
Ama yanılıyorsun yiğit dediğin insanın yüreği sevgi doludur
Yüreğinde sevgi olan her kez sevdiğini kaybetmekten korkar
Öğreneceksin yiğitliğin ne denli zorlu olduğunu
Özendiğin şeylerden ne denli uzak olduğunu
Öğreneceksin ve göreceksin
Geceler örtmez acılarımı
aynada yansır yalnızlığım
son kale son nefesle yıkılır
geceler günahlarıma tutsak
Yaşadığım kadar ölüyüm ben
yiğidin harcıdır sevmek
yezidin değil be gülüm
yiğitlik makamı böyledir
sevmeye yürek gerek
yiğitçe yaşamak gerek
yiğitlik makamı aşıklar makamıdır
öyle kolay varılmaz
bedel ödenmedi mi aşk için
canana can olunmaz
sevmeyen sevilmeyen yiğit olamaz
Kefen biçsen her anıma yine de yetmez sevdama
Her zerremde yaşıyorum seni zindan yetmez sevdama
İnan sevgili eğer ki asmak istersen beni ölüm yetmez sevdama
anlıyor musun sen yetersin bana hayat yetmez ki sevdama
Gel yetiş ben bana yetmiyorum dünya yetmez bana
Bazen yangınım dile gelip konuştuğunda
Öyle günahlara giriyorum ki
Bu ben miyim diyorum sonra
İçimdeki fırtınayı görsen inanamazsın
Sonra bir nefes alıp diyorum ki
Yusuf.u kuyudan çıkaran
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!